Pomiędzy sztuką a rzemiosłem...

Esmeralda rosnie dalej

2012-01-30T15:24:00.000+01:00

Jak na złość Esmeralda ma taki kolor, któremu za żadne skarby nie da się zrobić zdjęcia. Włóczka jest jednocześnie intensywnie zielona i intensywnie niebieska i aparat głupieje zupełnie nie wiedząc co zrobić z takimi danymi jakie dostaje. W związku z czym żadne zdjęcie nie jest prawdziwe. Na dowód że próbowałam i naprawdę się starałam wrzucam kilka fotek. Oczywiście na każdym zdjęciu kolor jest inny...

To tylko 4 z około 20-30 ujęć jakie dziś zrobiłam, na żadnym kolor nie jest nawet bliski oryginału :/
Postanowiłam sobie pomóc szukając zdjęć prawdziwych szmaragdów i udało się! Włóczka ma kolor bardzo zbliżonych do kamienia w tych kolczykach.
Oczywiście kłębkowi brak tej świetlistości i przezroczystości, którą mają kamienie, jednak odcień i intensywność barwy są zbliżone.

No i jeszcze jedne przykład - tym razem z Wikipedii. Wprawdzie centralny kamień ma nieco zbyt ciemny odcień, jednak te boczne, mniejsze są niemal idealne...

Wy też macie czasem takie problemy z przekłamanymi kolorami na zdjęciach, czy to po prostu ze mnie jest totalna ofiara? Jakie barwy najtrudniej się Wam fotografuje? Macie jakieś sposoby, żeby sobie radzić w takich sytuacjach?

Co zrobić z resztek włóczki? Pomysł 13 akcesoria dla rękodzielniczki (10 wzorów)

2012-01-29T23:08:00.000+01:00

Kiedyś były już wzory na igielniki, więc pomyślałam sobie, że przecież rękodzielniczka potrzebuje znacznie więcej ślicznych i użytecznych akcesoriów. No i dlatego właśnie powstał ten post.

Zacznę od etui, bo przecież gdzieś trzeba trzymać te wszystkie druty, szydełka i szpilki... Wzór 1, wzór 2, wzór 3, wzór 4

Ok, to może jeszcze przydałoby się schować nożyczki... Wzór 1, wzór 2, wzór 3

Teraz można zastanowić się jeszcze jak ładnie ubrać naszą miarkę krawiecką. Moja propozycja nr 1, moja propozycja nr 2

A na koniec jeszcze takie śmieszne i przydatne coś, czego nie umiem sensownie nazwać - klik po wzór

Oczywiście powyższe propozycje to tylko kropla w morzu możliwości, jednak może będą dla Was inspiracją podczas wykonywania drobnych prezentów dla siebie samych czy dla Waszych przyjaciółek :)

Esmaralda rośnie

2012-01-28T23:48:00.000+01:00

Jakoś nie może odczepić się ode mnie angielska nazwa koloru szmaragdowego, więc mój Whisper Cardigan został Esmeraldą :)

Póki co dużo go nie ma - jakieś 10 centymetrów rękawa. I już wiem, że to będzie jeden z moich ulubionych ciuchów jak go tylko skończę. Kolor jest fantastyczny!

Już na wstępie wprowadziłam kilka zmian w oryginalnym wzorze, oprócz tego, że kieruję się przede wszystkim zdjęciami i rozrysowanym na jednym z blogów schematem to nawet nie wiem ile oczek i na jakich drutach przerabia się w oryginale - u mnie jest 66 oczek oraz druty 4mm.
Poza tym rękaw zaczynam od dołu, więc nie będę mieć dziwnego łączenia pomiędzy łopatkami. Lecę do łokcia ściągaczem 3x3, potem góra rękawa gładka, następnie z przerabiania na okrągło przechodzę do prostego kawałka dzianiny i potem to samo tylko w odwrotnej kolejności, czyli gładki kawałek rękawa, a potem długi ściągacz. No i jak wystarczy włóczki to zrobię sobie jeszcze wykończenie ściągaczowe dookoła "dziury" pomiędzy rękawami. Rękawy na całej długości będą proste, robione z jednakowej ilości oczek, to efekt moich zmagań ze świątecznym projektem, ale o tym napiszę już kiedy indziej...

Co do ambitnych planów weekendowych to niestety niewiele z nich wyszło, bo dopadła mnie kobiecość i moja dzisiejsza aktywność została ograniczona do siedzenia pod kołdrą. Niestety na spotkanie drutowe nie dotarłam, a biznesplan leży nietknięty. Ale jutro będzie już lepiej!

100 dni blogowania - podsumowanie

2012-01-27T18:49:00.002+01:00

Minęło już ponad 100 dni odkąd bloguję codziennie. To już kolejne podsumowanie, kolejny przełom, kolejny dowód na to, że jednak mogę narzucić sobie w jakiejś dziedzinie codzienną dyscyplinę i utrzymać ten rygor...

Moje spostrzeżenia po 100 dniach niemal codziennego blogowania:

Moje posty są krótsze
Czasem trudno jest wygospodarować czas na pisanie, szczególnie teraz kiedy postanowiłam żyć bardziej offline i więcej przebywać wśród ludzi, poza domem
Na blogu pojawia się całe mnóstwo tematów, nie tylko robotkowo-artystycznych
Blogowanie stało się elementem mojej codzienności i tylko czasem zastanawiam się po co mi to było
Posty stają się inspiracją do następnych, nie mam już problemu, że chciałabym napisać i nie mam o czym :)
Czuję prawdziwą więź z Wami, Czytelniczkami tego bloga, osobami, które gotowe są do dialogu i dzielenia się swoją pasją
Codzienne blogowanie ogromnie zwiększyło ilość osób które trafiają na stronę
Z przykrością stwierdzam, że czasem doba jest za krótka i albo zdążam z napisaniem posta albo mam go na robótkowanie, więc niekiedy czekają na Was nudne posty o planach, czy podsumowania takie jak to
Nadmiar weny twórczej wciąż mnie trzyma, więc pomysłów mam więcej niż mocy przerobowych
Sukces blogowania działa na manie motywująco, więc w Nowym Roku mam przed sobą kilka cyklicznych wyzwań i póki co całkiem nieźle się z nich wywiązuję

No a robótkowo u mnie trochę się dzieje - szmaragdowa włóczka będzie moją wariacją na temat wzoru Whisper Cardigan w postaci bolerka, a szara torebka będzie mieć na sobie prosty wzór z prawych i lewych oczek przedstawiający koniczynkę. Obie robotki są w fazie początkowej, więc nie ma jeszcze co pokazywać, zresztą ciemność nie pomaga w robieniu zdjęć. Jutro postaram się nadrobić te braki.

A weekend upłynie mi pod znakiem biznesplanu dla Mojego Mężczyzny. Trzymajcie kciuki, żebym zdążyła do poniedziałku, chciałabym już mieć to za sobą.

W sobotęczeka mnie jeszcze pierwsze oficjalne spotkanie drutowe nowej, jeszcze ciepłej, grupy wrocławskich dziewiarek z Ravelry, którego już nie mogę się doczekać, tym bardziej, że będziemy testować nowe miejsce...

2012-01-26T23:47:00.001+01:00

Jakoś wybitnie nie chce mi się dziś pisać na blogu, ale cóż, skoro wczoraj nie miałam czasu, bo protestowałam, to dziś muszę nadrobić. Cały dzień to odkładałam na później...

W kwestiach robótkowych sprawy mają się następująco:

Utylizacja Puchatki zatrzymała się na poziomie czarnego ściągacza, ale od ostatniego postu udało mi się przynajmniej metodą dedukcji dojść do tego, że brakujący kłębek jest teraz poszewką na poduszkę, a wcześniej w ramach utylizacji miał stać się otulaczem warkoczowym... Teraz czeka mnie prucie, bo poszewka nie przypadła do gustu ani mnie, ani fretce i teraz leży gdzieś schowana

Torebka z grubej szarej włóczki została zaczęta i wreszcie efekt mi się podoba, ale mam jej dopiero 5 rzędów i szukam właśnie jakiegoś fajnego wzoru z małej ilosci oczek, żeby wyglądała odpowiednio.

No i w planach najbliższych mam jeszcze przerobienie dwóch włóczek z moich zasobów - jakiejś delikatnej w dotyku mieszanki z włosem średniej długości i merino od Scriptorii. Z obu powstaną bardzo proste, małe bolerka, bo ostatni przegląd szaf ujawnił mnóstwo bluzek i koszulek z krótkim rękawem, a mało rzeczy z długim rękawem. A jak powszechnie wiadomo potrzebą matką wynalazków (i pomysłów na najbliższe robótki :D).

Kolory na zdjęciu bardzo przekłamane, bo kudłaty motek jest bardziej szmaragdowy, a gładka włóczka ma jaśniejszy kolor. Nie mam siły dziś na walkę z aparatem i jego przekonaniem co do kolorów, więc lepiej nie będzie...

Bazgroły

2012-01-24T15:34:00.000+01:00

Efekt wczorajszych wieczornych zabaw z farbami akrylowymi i nowym blokiem.
Farby to jakieś niedobitki ze szkoły, częściowo jeszcze z pierwszych studiów w Nysie, które staram się powoli wykańczać i całkiem nieźle mi idzie.
Nowy blok natomiast to fajny gadżet - nie jest wykonany z papieru, tylko z syntetycznych materiałów, ma teksturę płótna i można malować po nim każdym rodzajem farb włączając w to farby olejne.

Obrazki mają różną wielkość, ale wszystkie razem mieszczą się na jednej kartce A4.

PS. W kwestiach drutowych coś się ruszyło, więc może niedługo coś pokażę :)

Niezwykły dzień

2012-01-23T15:09:00.001+01:00

"Dziś jest pierwszy dzień reszty mojego życia"

Takie motto przyświeca mi od rana :) Wciąż choruję, jednak jest coraz lepiej, antybiotyki działają, a moje samopoczucie wyraźnie się poprawiło. No i w związku z tym uznałam, że to właśnie od dziś chce coś zmienić.

No i zaczynam słynną Szóstkę Weidera.

No i piszę biznesplan dla Mojego Mężczyzny.

No i generalnie zabieram się za życiowe porządki, bo ostatnie dni dały mi motywację, by wreszcie to zrobić.

I to wszystko od dziś :)

A dla Was mam drobny prezent, wprawdzie tylko wirtualny, ale myślę, że będzie się liczyć:

Mam nadzieję, że poprawi Wam humor, tak jak mi :)

NIE dla ACTA!

2012-01-22T14:38:00.000+01:00

Pewnie większość z Was o tym nie wie, jednak internetowi w takiej formie jaką znamy dzisiaj zagraża poważne niebezpieczeństwo. Międzynarodowe umowy, które Polska ma podpisać w przyszłym tygodniu, negocjowane przez lata za naszymi plecami, po cichu i w tajemnicy, mają szansę zniszczyć tę oazę wolności jaką dziś cieszymy się na co dzień.

Zazwyczaj staram się nie włączać w treść bloga pobocznych tematów, nie wypowiadam się na temat bieżącej sytuacji politycznej. Ale teraz nie mogę milczeć. Bo pod płaszczykiem ochrony własności intelektualnej istnieje szansa zamknięcia większości dużych stron internetowych, w tym także tych, z których korzystacie codziennie. Wyobraźcie sobie jak wyglądał by Wasz świat bez Facebooka, Naszej Klasy, Wikipedii, Google, Youtube, Demotywatorów, Kwejka, Twittera, Blogspota...
Tutaj bardzo obrazowe przedstawienie tego co mogłoby się wydarzyć...

Już wczoraj internauci pokazali swoją siłę przez przypadek wywołując paraliż stron rządowych i poważne problemy wydajnościowe na stronach informacyjnych na wieść o tym, ze stały się one zaatakowane przez grupę hakerów. Więcej na ten temat możecie przeczytać w serwisie Niebezpiecznik, szczególnie interesujący jest sam początek i sam koniec posta, ale jest to pisane ciężkim technicznym językiem. "Po polsku" pisał o tym na Facebooku Paweł Tkaczyk.

W ogóle Facebook zaroił się od akcji oprotestowujących ACTA. Na mnie największe wrażenie zrobił fanpae Komentarz usunięty przez ACTA, który uświadamia skalę zniszczeń, jakie w internecie, nie tylko na świecie, ale także u nas w Polsce, jakie może przynieść ACTA...

W związku z tym zapraszam Was wszystkich na Wydarzenie - wystarczy rozwinąć jego opis, by znaleźć listę miast gdzie odbędą się realne protesty przeciwko ACTA. Ja wybieram się we wtorek po Urząd Wojewódzki we Wrocławiu. Jeśli możecie weźcie udział w którymś z protestów w Waszych okolicach i zaproście na nie swoich znajomych, żeby nikt nie stał nieświadomy w środku tej burzy. Pokażmy rządzącym, że siła internetowych społeczności jest wielka także w realu, że jest nas dużo, potrafimy się zjednoczyć i nie można nas, Internautów, lekceważyć...
Jeśli wydaje się Wam, że to niegroźna ustawa, kolejne martwe prawo, to pamiętajcie, że to co jest właściwe, a co nie zależeć będzie od widzimisię urzędnika, często zacofanego i nieświadomego, a każde Wasze działanie w internecie będzie mogło podlegać sankcjom karnym

I na koniec jeszcze krótki filmik, który pokazuje skalę tego co się teraz dzieje w sieci. Naprawdę nie można dłużej pozostawać na to ślepym...

Czas drobiazgów

2012-01-21T21:55:00.003+01:00

Ten kawowy kłębek aż się prosi o zrobienie z niego małych rzeczy, po przejścia kolorystyczne są bardzo krótkie i wszystko wychodzi pstrokate...

No więc dzień dzisiejszy upłynął pod znakiem amigurumi :) Miało być takie, ale i tak musiałam zrobić po swojemu i kombinować. No i nie wiem czy coś jeszcze z tym zrobić (jakieś oczka, albo zawieszka breloczkowa?), czy już zostawić w spokoju... Ostatecznie wyszło takie coś:

A na drutach teraz pokrowiec na komórkę w kształcie swetra :) Wzoruję się na tym projekcie, ale i tak robię po swojemu...

Poza tym nadal chora, a do tego humor mam paskudny, więc nawet do Was nie zaglądam, tylko idę się dalej dołować. Do zobaczenia jutro...

Przerywnik kawowy

2012-01-20T22:54:00.001+01:00

No i okazało się, że czarną Puchatkę diabeł ogonem nakrył :( Nie wiem co się z nią stało, jestem pewna że czarny kłębek powinien być gdzieś w moich zapasach, i to raczej nie jeden, ale po przetrząśnięciu pudełek i kartonów nie udało mi się na niego natrafić. W związku z tym, że nie mam tworzywa projekt swetrowo-tunikowy został chwilowo wstrzymany.

Co więcej okazało się, że lekarka dała mi antybiotyk i przez kilka dni muszę siedzieć w domu, więc tak łatwo go sobie nie dokupię... Jak pech, to pech!

No więc zaczęłam przeglądać zapasy i zastanawiać się co by tu... No i Ravelry podpowiedziało mi, że super pomysłem będzie otulacz na kubek. A że moja kawowa mania jest poważna, to oczywiście mam kubek termiczny, który wypełniony wrzątkiem jest zbyt ciepły, by trzymać go w rękach. Więc po trzech pruciach główna część otulacza kubkowego już wygląda jak należy i ma odpowiedni rozmiar :)

A kolory włóczki fajnie pasują do zawartości kubka :) Kłębek jest dość kolorowy i długo nie mogłam znaleźć dla niego zastosowania, ale myślę, że ten pomysł jest ok. No i nawet jakaś symetria się pojawia...

Zostało mi dorobienie denka, pranie, blokowanie, zszywanie i doszywanie guzików (etui będzie zapinane, żeby łatwiej było je zdjąć do mycia). No i najważniejszy etap - ozdabianie. Zastanawiam się co będzie najlepiej pasować...

Pomysły albo sugestie będą mile widziane w komentarzach...

Niechcenie

2012-01-19T20:35:00.001+01:00

Nic mi się nie chce, infekcja nie odpuszcza i skutecznie uprzykrza mi dni...

Puchatka powoli się utylizuje i zaraz powinnam dotrzeć do czarnego ściągacza pod biustem, więc połowa pracy już za mną. Pierwszego koloru zostało mi tyle, ile widać na zdjęciu...

Zastanawiam się czy w ramach ekspresowej robótki nie zdecydować się na błyskawiczne wykończenie chusty, która miała być Haruni. Do babci pewnie się nie wybiorę na jej święto ze względu na fatalne samopoczucie, więc może chociaż wysłałabym jej w sobotę prezent. Zobaczymy czy dam radę...

Etap I konkursu na Bloga Roku dobiegł końca, wszystkim dziękuję za oddane na mnie głosy. Niestety, zgodnie z przewidywaniami, nie udało mi się wejść do półfinałowej dziesiątki :(

Candy u Renewelt

2012-01-18T23:17:00.002+01:00

Biorę udział w candy u Renewelt i bardzo chciałabym mieć komin jej autorstwa bardzo kolorowy. I liczę na to, że tym razem mi się poszczęści... No i graficzka obowiązkowo :)

A teraz wracam chorować...

Utylizacja Puchatki

2012-01-16T19:58:00.002+01:00

Mam Puchatki całkiem sporo - jakieś 700 - 800 gramów czeka na sensowny pomysł wykorzystania.

Żeby było zabawniej nie w jednym kolorze, ale w trzech. Bo najpierw miał być dwukolorowy pled, a potem chciałam niebieski sweterek i dokupiłam, a jak przyszła paczka to się okazało, że kolory podobne, ale odcienie zupełnie inne. Więc mam po 300 gram lazurowego, błękitnego i jeszcze trochę czarnego.

Miałam już do tych kłębków sporo podejść i nie udało mi się nic ciekawego wykombinować, zaczynałam i prułam... A włóczka przewinięta z motków w ciasne, ale i tak duże kłębki zajmuje mi mnóstwo miejsca w "magazynie", więc co jakiś czas do niej wracam z nową koncepcją. No i wczoraj nastąpił raz kolejny - tym razem powstaje sukienka lub tunika, bardzo prosta, ozdobna jedynie dlatego, że wykorzystane zostaną kolorowe nitki. Poniżej macie projekt (w tajemnicy powiem wam, że szybciej było mi wziąć szkicownik i akwarelki niż bawić się w stawianie kresek na komputerze, tym bardziej, że nie mam myszki do laptopa, a przy okazji mam na koncie pierwszy tegoroczny rysunek)

Jak wymyśliłam tak zrobiłam i od wczoraj wieczorem mam już ponad 20 centymetrów dolnej części. Wszystko robię na okrągło, w tej chwili na drutach 5.5mm, włóczka to Puchatka, przerabiam 130 oczek w jednym okrążeniu.

Przepraszam za jakość zdjęć, ale bateria w aparacie mi padła i musiałam się ratować komórką.

No i na koniec proszę o głosy na mój blog w konkursie na Blog Roku.
Jeśli doceniasz to co robię, podobają Ci się moje prace, lubisz tu zaglądać, to proszę poświęć złotówkę na szczytny cel (dochód z głosowania przeznaczany jest na rehabilitację chorych dzieci) i wyślij sms o treści H00428 (słownie: litera H, zero, zero, cztery, dwa, osiem, bez żadnych spacji i dodatkowych znaków) na numer 7122.

Entrelac gotowy!

2012-01-15T20:14:00.001+01:00

Mogę Wam powiedzieć z doświadczenia, że 100 gram włóczki średniej grubości wystarczy na kwadrat 50 x 50 cm. Przynajmniej u mnie udało się tyle osiągnąć. Oto jak wygląda ukończona dzianina przed blokowaniem:

No i teraz mam niezły dylemat co z tym zrobić... Na szyjogrzej w ostateczności wystarczy, chociaż dość ciasno będzie, myślałam też na dzianinowym ozdobnym panelem do torebki. Więcej pomysłów brak. pomóżcie!

Poza tym od wczoraj podjęłam bohaterskie decyzje i jodełkowy szyjogrzej męski poszedł do prucia, bo coś mi w nim nie leżało, podobnie jak bananowy ażurowy szal. Na pamiątkę zostały tylko fotki... no i oczywiście kłębki, które teraz czekają na kolejne pomysły co z nich wyczarować...

Work In Progress - dzieje się

2012-01-14T22:38:00.001+01:00

Na początku muszę Wam podziękować za zainteresowanie poprzednim postem. Nie myślałam, że to co mam do powiedzenia jest tak ważne też dla innych. Cieszę się, że się ze mną zgadzacie w kwestii wyceny i jestem naprawdę dumna, że linkujecie do mojego bloga, żeby pokazać innym, że się ze mną zgadzacie. To poruszenie jest dla mnie bardzo ważne! Postaram się dorzucić niedługo jakieś niewielkie grafiki do pobrania związane z tą akcją, jak myślicie, co powinno być na nich napisane?

Moje pomysły to:
"Rękodzieło nie jest tanie"
"Dlaczego rękodzieło jest drogie?"
"Jak wycenić rękodzieło?"
"Mój czas nie jest za darmo"
"Moja praca kosztuje"

A co Wy proponujecie? Jak powinno brzmieć hasło? Macie jakieś pomysły?

Dobra, to teraz czas na fotki :) Oto co aktualnie siedzi na drutach i szydełku. Pomijam rzeczy, które są skończone i czekają na chowanie nitek, pranie i blokowanie. Jeszcze kilka ich zostało po poprzednim roku, ale w sumie już niewiele...

Zobaczcie nad czym aktualnie pracuję:

Entrelac zaczęty w tym tygodniu

Szyjogrzej warszawski, który dziergałam podczas pobytu sylwestrowo-noworocznego

Szyjogrzej jodełkowy, projekt zaczęty w tym tygodniu jako przerywnik w pracy nad entrelac. Niedługo napiszę o nim więcej bo to fajny projekt.

Jeszcze ażurowa chusta szydełkowa, zeszłoroczny projekt, który czeka na zmiłowanie

Haruni dla babuni też czeka na ciąg dalszy, w sumie odkopując dziś tę robótkę pomyślałam, że to byłby fajny prezent dla babci z okazji jej święta, które jest już w tym miesiącu. Więc chusta zyskuje od dziś wyższy priorytet.

No i jeszcze pled pokazywany pod koniec roku. Jakoś nie mogę się zmobilizować by go skończyć. Obawiam się, że to jeszcze potrwa...

I na koniec jeden projekt z którym nie wiem co zrobić - bananowy szal ażurowy. Dla mamy zamiast niego powstała ciepła chusta na drutach i teraz nie wiem czy dalej to dziergać, czy jednak spruć i dwa kłębki bawełny przeznaczyć na coś innego... Jak uważacie - spruć czy skończyć? Zdjęcie dla przypomnienia:

Jak wycenić rękodzieło?

2012-01-12T15:47:00.000+01:00

Sprawa wydaje się prosta na pierwszy rzut oka:

Materiał + Praca + Koszty dodatkowe = Cena

Bezwzględne prawa marketingu i gospodarski rynkowej obowiązują także tych, którzy wcale się nimi nie przejmują, więc może warto się chwilę zastanowić.

Piszę tego posta bo zawsze miałam problem jak wycenić moją pracę, ile warte jest to co robię... Podejrzewam, że każdy rękodzielnik miał kiedyś taki dylemat. Chodzi o zachowanie tej chwiejnej równowagi pomiędzy opłacalnością dla twórcy a możliwościami sprzedaży... Nie mogę jednak patrzeć jak niektórzy twórcy pozwalają, by pogoń za coraz niższą ceną niszczyła oryginalność, jakość i staranność wykonania! Stąd już tylko krok do masówki i chińszczyzny...

Nie wierzycie? Oto prosty przykład - dużo ostatnio robię na drutach, więc posłużę się przykładem z tej dziedziny. Będzie to projekt prezentowy - ażurowy szal dla mojej przyjaciółki Tygrysicy

Projekt: starannie go wybierałam, zajęło mi to około godziny, by efekt był zachwycający i jednocześnie bym była w stanie go wykonać z moimi umiejętnościami
Przygotowanie: w tym wypadku było tego niewiele, bo nie robiłam próbki, pozostaje zatem tylko wybór włóczki
Wykonanie: w wolnym czasie zajmuję się tylko tym projektem - zakładając, że nigdzie się nie pomylę i nie będę musiała pruć czas "produkcji" to około 20 godzin
Wykończenie: około 2 godzin, bo trzeba powszywać luźne końcówki, wyprać chustę i zblokować, by w pełni zaprezentować jej urodę i by trwała ona w czasie jak najdłużej
Sprzedaż: (podpunkt w tym konkretnym wypadku nieobecny, ale niezwykle ważny w innych) Zrobienie dobrej jakości zdjęć i ich obróbka, przygotowanie opisu, publikacja w internecie, potem jeszcze pakowanie i kolejka na poczcie - to wszystko trwa, nie mniej 2 godziny dla każdego przedmiotu
PRACA RAZEM: 25 godzin

Koszty materiałów są najłatwiejsze do policzenia, od razu wiadomo ile kosztowała dana włóczka (w moim wypadku to jeden kłębek - koszt około 25 złotych
MATERIAŁY RAZEM: 25 złotych

A to przecież jeszcze nie wszystko, bo dochodzą jeszcze nieuniknione koszty:
nauki (książki, czas poświęcany na naukę, kursy, płatne tutoriale)
amortyzacji narzędzi (dobrej jakości druty to w moim wypadku 200 złotych za zestaw, do tego aparat fotograficzny, komputer, czasem jeszcze jakieś inne akcesoria...)
prowizji dla pośredników (pobierają ją wszystkie podmioty w całym łańcuchu pokarmowym - galerie internetowe, pośrednicy finansowi, emitenci reklam i inni)

INNE KOSZTY RAZEM: szacuję je na około 10 złotych, żeby łatwiej się liczyło

Zatem szal wart jest 25 złotych oraz 25 godzin pracy. Liczmy więc dalej - minimalna płaca brutto w gospodarce w roku 2012 to 1500 złotych, w przeliczeniu na stawkę godzinową to 9,375 zł/h

KOSZT CAŁKOWITY SZALA TO PONAD 260 ZŁOTYCH!

Powiem więc bolesną prawdę - nie każdego stać na przedmioty ręcznie robione! Zamiast zatem próbować na siłę obniżyć cenę wybierając gorsze materiały, wzory i wykonanie podkreślajmy to co jest najważniejsze w ręcznie robionych przedmiotach. Dumpingowe ceny psują rynek nie tylko szkodnikom, ale wszystkim, spada jakość i klientom wydaje się, że cudza praca może być za free...

Proponuję zatem wszystkim osobom, które sprzedają na Allegro swoje wyroby za śmieszne ceny, żeby zaczęły je rozdawać za darmo. Skoro to dla nich hobby i nie utrzymują się z tego, nie interesują ich dodatkowe dochody lub praca zawodowa związana z rzemiosłem to będzie najbardziej sprawiedliwe dla wszystkich wyjście. Klienci się ucieszą, bo nie będą musieli płacić, twórcy odzyskają w domu nieco przestrzeni, którą będą mogły zająć za jakiś czas nowe dzieła, a ceny może wreszcie uzyskają właściwy, realistyczny poziom.

Jeśli zgadzasz się z moimi wnioskami, proszę udostępnij ten materiał znajomym na Facebooku czy Twitterze, wyślij im link lub umieść podobne wyliczenie dla własnej pracy i daj mi o tym znać mailowo lub w komentarzu, wtedy dołączę Twój link do tego posta.

WYLICZENIA INNYCH RĘKODZIELNIKÓW:

UWAGA! Komentarzy pod postem jest tak wiele, że nie mieszczą się na jednej stronie, trzeba skorzystać z opcji "Załaduj więcej..." pod formularzem, żeby zobaczyć je wszystkie, jednak Wasze wypowiedzi dodają się bez problemów (widzę, że część z Was pisze komentarze dwukrotnie, sądząc, że coś się nie zapisało)

Dzianinowa sesja fotograficzna cz.2

2012-01-11T15:40:00.001+01:00

Nadszedł czas na drugą (i ostatnią) odsłonę mojej sesji fotograficznej z dzianiną w roli głównej.

Na polu bitwy pozostali następujący zawodnicy:
- Drugi z serii szli pomponikowych, tym razem nieco węższy i dłuższy niż poprzednik, robiony ściegiem gładkim prawym zamiast ściegiem karbowanym. Muszę przyznać się, że to jedna z ostatnich fotografowanych rzeczy, no i... zresztą same zobaczcie...
Więcej zdjęć na Etsy

- Mam jeszcze fajny biały szyjogrzej z wzorem ściągaczowym - to robótka pociągowa, zaczęta w pociągu podczas powrotu ze świąt i skończona tego samego dnia już po powrocie do Wrocławia. Oczywiście bez wzoru :) Oczywiście miało być prosto i zwyczajnie, a wyszedł moebius, bo mi się oczka odwróciły i już mi się nie chciało poprawiać :) Druty 6mm, włóczka Puchatka, jeden kłębek. Jako ciekawostkę dodam tylko, że można to cudo nosić co najmniej na 3 sposoby, kto ciekawy niechaj klika...

- Miał być jeszcze ostatni bohater sesji, ale już nie dałam rady go opisać i wrzucić na Etsy. Będzie musiał poczekać. Chciałam już skończyć prezentację, ale niestety nie tym razem. Czeka Was zatem jeszcze jeden post prezentacyjny (może do tego czasu znów uda mi się złapać troszkę światła i będę miała w zanadrzu kolejne fotki, kto wie...)

Poza tym w zanadrzu mam jeszcze sprawy bieżące:
1. Kolejne rzeczy się blokują, co widać na zdjęciach (zwyczaj uwieczniania kolejnych przyszpilonych włóczek może wydać się Wam dziwny, ale bardzo nie lubię tych wykończeniowych prac i dopiero widok ładnie rozpiętej dzianiny oraz końcowego efektu po suszeniu i blokowaniu trochę rekompensuje mi wysiłek, dlatego uparcie będę pokazywać takie kadry) Tym razem musiałam rozłożyć kanapkę, żeby chusta bananowa miała się gdzie rozłożyć, na dokładkę dorzuciłam komplet liściasty z candy, który dziś poleciał do nowej właścicielki.

2. Mam ochotę na włóczkę od Pimposhki, wiec biorę udział w jej candy. Proszę zatem się nie zapisywać i nie robić mi konkurencji, dobrze? Oto co jest do zgarnięcia...

Entrelac - pierwsze starcie :)

2012-01-10T20:01:00.000+01:00

No i spotkaliśmy się we czwórkę na placu boju: ja, włóczka Himalaya Padisah, druty Hiya Hiya 5,5 mm, no i on we własnej osobie, wzór entrelac.

Dziergam od wczoraj wieczorem i mam kilka spostrzeżeń.

Kolor włóczki najlepiej oddaje pierwsza fotografia, na ostatniej natomiast możecie przyjrzeć się z bliska połączeniom kolorystycznym w obrębie kilku paneli, a nawet w pojedynczym paśmie włóczki....

Przede wszystkim bardzo mi brakuje schematu. Wzory pisane mnie wnerwiają, nie lubię ich, są równie irytujące po polsku jak i po angielsku. Pół wieczoru szukałam w internecie, ale nie znalazłam :(
Byłam zatem skazana na opis w jednej z książek, którą posiadam - "Robótki na drutach. 300 porad technik i sekretów". Kiedyś jeszcze o niej napiszę, bo to fajna lektura. Jednak wczoraj okazało się, że nieścisłość tłumaczenia bywa dość problematyczna. Na szczęście udało mi się wybrnąć z pomyłki bez prucia :)

Po drugie wzór jest idealny do tak kolorowej, mocno cieniowanej włóczki o krótkich odcinkach danego koloru, tak jak to ma miejsce w Parisah, która była moją miłością od pierwszego wejrzenia. Musiałam kupić tą włóczkę, tylko potem został problem co z nią zrobić dalej... No i przypomniałam sobie właśnie o technice entrelac i o tym, że gdzieś przeczytałam, że właśnie do cieniowanych, wielokolorowych włóczek nadaje się ona najlepiej....

No i na koniec powiem Wam w sekrecie, że męczę się, bo efekt wart jest z pewnością wysiłku (a poza tym do katalogu umiejętności mogę dodać kolejną :D). Ale ciągłe obracanie robótki i bardzo krótka przestrzeń pracy po prostu mnie wkurza. A na dodatek wydaje mi się, że takie wzory są bardziej włóczkożerne, co boli mnie szczególnie mocno, bo mam tylko jeden kłębek tego kolorowego szaleństwa (gdyby ktoś mi powiedział, że fiolet, beż i szmaragd będą razem wyglądać dobrze, to bym go wyśmiała, a okazuje się że to jednak możliwe) Ale i tak to na pewno nie będzie ostatni projekt wykonany tą techniką, bo dzianina wygląda naprawdę fantastycznie!

I co, jak Wam się podoba?

Dzianinowa sesja fotograficzna cz.1

2012-01-09T16:54:00.001+01:00

Pogoda nie rozpieszcza, ale długo oczekiwana sesja dziś wreszcie miała miejsce. Zobaczcie sami jak było fajnie :)

Na pierwszy ogień idzie kaptur - podobny projekt jakiś czas temu pokazywała FasOLA. Bardzo mi się on spodobał, ale oczywiście musiałam po swojemu... No więc zamiast drutów szydełko, zamiast jednej nici wielokolorowy melanż, a na dodatek włóczka z recyclingu. Oto jeden z projektów realizujących w praktyce ideę pozbywania się resztek włóczki :) Jeśli ktoś ma na niego ochotę, to zapraszam na Etsy (tam można też zobaczyć więcej zdjęć)

Obfotografowałam jeszcze inne rzeczy (to znaczy dama się obfotografować Mojemu Mężczyźnie :-P)

Kolejna rzecz do pokazania to ślicznie wykończony i zblokowany otulacz moherowy, który już znacie z zeszłego roku. Wreszcie wygląda jak należy...

Więcej fotek znajdziecie tutaj (i kupić można jakby ktoś miał ochotę :D)

No i na koniec takie małe dziwne coś - jeden kłębek bardzo fantazyjnej włóczki tureckiej przerobiony na coś dziwnego. Taki mały szyjogrzej przy kości :-P Do tego 2 guziki i powstało coś takiego.

Ot, dziwnostka. Ale muszę Wam powiedzieć, że bardzo toto lubię, aż żałuję, że do niczego mi nie pasuje i włóczka jest trochę sztywna i szorstka, bo może nawet bym to coś nosiła. A tak to ląduje cudak w sklepiku (tam też więcej fotek). Może komuś się spodoba i zechce nosić taką szaloną dzianinę...

Druty: 10 mm

Włóczka: fantazyjna włóczka pętelkowa Nortopu Polly (więcej o niej nie wiem, bo oczywiście akurat tą jedną banderolkę, która mnie interesowała z całej mojej kolekcji musiałam zgubić :/)

Pozostałe zdjęcia jutro lub pojutrze, bo uparłam się, że powrzucam wreszcie te rzeczy w sieć. Może uda mi się zrobić trochę miejsca na nowe graty i zyskać kilka dolców na włóczkowe zakupy...

Ciepła chusta na drutach w kolorze bananowym

2012-01-08T19:08:00.001+01:00

Oto i chusta dla mojej mamy. Pierwsza tegoroczna robótka :)
Powinna nazywać się bananowa chusta autobusowa ze względu na kolor i miejsce, gdzie w większości powstawała...

Robótka skończona, nitki pochowane, nawet zdjęcia zrobione, bo później może nie być już okazji. Pozostało tylko blokowanie, żeby ostatecznie wyrównać oczka i nadać tej pięknej dzianinie ostateczny sznyt.

Wzór: Chusta podróżna podpatrzona u Frasi
Włóczka: Jeans YarnArt, 55% bawełna, 45% akryl, 50gr/160m, 4 całe kłębki i dwa rządki z piątego
Druty: Hiya Hiya, 4.5mm
Wymiary chusty (przed blokowaniem): 2 metry szerokości, 80 centymetrów wysokości, każdy z dwu ściągaczy ma po około 10 centymetrów. Po blokowaniu pewnie będzie jeszcze trochę większa

Podoba się?

Noworoczny harmonogram - plan minimum

2012-01-07T22:34:00.000+01:00

Myślałam, myślałam i wymyśliłam. Sukces codziennego blogowania bardzo mi pomógł w realnym określeniu noworocznych możliwości. I oto co wymyśliłam...

PLAN CODZIENNY
Plan codzienny obejmuje dwa zagadnienia - blogowanie oraz rysunek i malarstwo.
Chcę codzienne zrobić coś, co jest z tym związane. Efekty tak regularnej pracy są naprawde niesamowite, czego już doświadczam od jakiegoś czasu na blogu. Uskrzydlona sukcesem będę kontynuować te działania. I do codziennego pisania dołożę jakieś formy artystycznego wyrazu, bo bardzo mi tego brakuje. W obu wypadkach zostawię sobie pewien margines bezpieczeństwa, więc plan minimum na ten rok to 300 postów i 300 rysunków, obrazów, ACEO i innych kreatywnych działań.

PLAN TYGODNIOWY
W planie tygodniowym również znajdują się dwa zagadnienia - grafika komputerowa oraz sport
Co tydzień powstanie co najmniej jedna praca rozwijająca moje umiejętności dotyczące grafiki komputerowej. Skoro zdecydowałam się umieścić to na liście planów na 2012 rok, to trzeba nadać temu jakiś konkretny kształt i obrać formę, którą można w jakiś sposób skalować i mierzyć. Podobnie sytuacja ma się z ćwiczeniami. Wiem, że nie dam rady codziennie, postaram się ćwiczyć kilka razy w tygodniu, a ten jeden raz to absolutne minimum.

PLAN MIESIĘCZNY
Tutaj tylko jedna rzecz, ale dla mnie bardzo ważna. Będę wreszcie robić coś dla siebie. Jestem bardzo wybredna, mam perfekcjonistyczną naturę i rzadko podoba mi się to co tworzę. Jednak mam dość tego, że ciągle robię coś dla innych (albo nie jestem zadowolona z wykonanych projektów i rzucam je w kąt), a jednocześnie kupuję rzeczy, które mogłabym wykonać samodzielnie i to znacznie lepiej. Dlatego w tym roku moja garderoba powiększy się o 12 zupełnie nowych, zrobionych przeze mnie rzeczy. Wśród nich na pewno znajdą się rzeczy szyte, bo nadszedł już czas, by przeprosić się z maszyną po przeprowadzce. Pewnie powstaną też jakieś większe dzianiny, pewnie jakiś sweter, może też sukienka albo wydziergany zimowy płaszczyk...

Piszę Wam o tym wszystkim, bo plany dzielone z kimś stają się ważniejsze, bardziej obowiązujące i łatwiej utrzymać w nich motywację.

No i na koniec mam do Was pytanie: Czy chciałybyście widzieć na blogu efekty tych wszystkich moich starań - grafiki komputerowe, rysunki, akwarele, ACEO, obrazy, artystyczne projekty, ciuchy, akcesoria i drobiazgi? Czy to może już zbyt dużo jak na jeden blog?

Co zrobić z resztek włóczki? Pomysł 12 - nowa włóczka!

2012-01-06T16:26:00.003+01:00

Pomysł tak niesamowity, że aż nie chce się w niego wierzyć. Gdy zobaczyłam ten projekt po raz pierwszy przecierałam oczy ze zdumienia! Ale potem uznałam, że to rozwiązanie jest cudowne w swojej prostocie i kreatywności. Więc dziś szybki post na ten temat. Po prostu nie mogłam się powstrzymać :)

Dzianina wygląda następująco: (fotografia pożyczona STĄD - przy okazji zobaczycie moje nowe odkrycie: Pinterest. To niekończące się źródło inspiracji...)

A tutaj jeszcze świetny tutorial - jak zrobić laleczkę dziewiarską. Wystarczy rolka po papierze toaletowym oraz kilka patyczków po lodach.

No i jeszcze skarbnica wiedzy - wszystko co powinnyście wiedzieć o plecionkach na laleczce.

I co Wy na to?

Zeszłoroczne zaległości

2012-01-05T15:02:00.003+01:00

Wciąż zakopana jestem w zeszłoroczną wykończeniówkę. Chowanie nitek, pranie, blokowanie i suszenie trwa wieki, tym bardziej, że oczywiście nie są to jedyne rzeczy jakie mam do zrobienia w ciągu dnia. Właściwie to zajęcie wieczorne, w ramach odpoczynku i relaksu po całym dniu...

W każdym bądź razie ostatnio gościowa kanapa zazwyczaj wygląda następująco:

Mam nadzieję, że w sobotę albo niedzielę będę miała wreszcie okazję, by zrobić najnowszym dzianinom fajne zdjęcia. Dzisiejszy dzień upłynie mi pod znakiem załatwiania spraw na studiach i podróży, więc pewnie sporo rządków przybędzie w chuście i w szyjogrzeju z wczorajszego posta (udało mi się dokupić włóczkę :) Hura!).

Warszawskie robótki i wspomnienia

2012-01-04T16:27:00.002+01:00

Niestety, trzeba było wrócić już do szarej codzienności, zwykłego wrocławskiego życia... Brakuje mi bardzo przyjaciół (pozdrowienia dla Kota i Gosi :D) i niezwykłej atmosfery ich kawalerki na Marymoncie. I metra mi brakuje, i łażenia bez celu po obcym mieście, i wieżowców ze szkła i stali, i Mac'a mi też brakuje bardzo... Wielu rzeczy mi w ogóle brakuje po powrocie...

Na otarcie łez kilka fotek, a żeby nie było tak całkiem nie na temat to na końcu fotki i krótkie opisy wyjazdowych, sylwestrowo-noworocznych robótek :)

No i fotki robótkowe zgodnie z obietnicą :)

Szary szyjogrzej szachownicowy (tak konkretnie to pół szyjogrzeja, bo na tyle wystarczyło włóczki). Z Elian Classic robiłam dawno temu Wielki szal zimowy, a to jest samotny kłębek, który został mi po tamtej robótce. Postanowiłam go więc przerobić na coś użytecznego...

Wzór znów prościutki- robótka na okrągło, ściągacz 5x5 przez 7 rzędów, a potem tam gdzie były oczka prawe robią się lewe i na odwrót, przerobić kolejne 7 rzędów i tak w kółko dopóki jest włóczka :) Wygląda to następująco:

Mam też już całkiem sporo chusty z bawełnianej włóczki Jeans produkcji YarnArt.
Muszę Wam powiedzieć w sekrecie, że to jedna z moich ulubionych włóczek. Na wiosnę na pewno sprawię sobie z niej coś większego, jakiś top, albo moze nawet sukienkę... Jest bardzo miła w dotyku, zaskakująco wydajna (motki po 50, a nie po 100 gram!), lekko lejąca, dość gruba no i na dodatek niezbyt droga. Bardzo przyjemnie się z nią pracuje... Kiedyś pokazywałam szal ażurowy na drutach zaczęty z tej włóczki, ale jakoś nie mogłam się z nim dogadać później i tak leży czekając na lepsze czasy, a że kłębków miałam dużo to do Warszawy zabrałam ze sobą 4 licząc na to, że jakby co to 2 i tak na szal wystarczą, a z tych wykombinuję prostą chustę robioną gładko i wykończoną dwoma rodzajami ściągacza. Robi się to łatwo, liczenia i cudowania nie ma tam wcale, a robotka wychodzi bardzo urokliwa mimo swojej prostoty. Idealna rzecz do dziergania w podróży, o czym zapewniała niedawno Frasia.

W każdym bądź razie w Polskim Busie wczoraj w nocy powstał spory kawał robótki, bo nie mogłam spać i dziergałam prawie przez cały czas podróży (około 7 h). Nawet nie mam jak porządnie pokazać Wam wielkości tej chusty, bo mi żyłki w drutach brakuje, żeby porządnie ją rozciągnąć, na fotce jest więc rozciągnięte tylko pół chusty, a reszta widoczna jest w postaci gruchmołka :)

Warszawskie zakupy

2012-01-02T21:03:00.000+01:00

No to dziś byłam na zakupach włóczkowych w mieście stołecznym :) No i mam kilka ładnych kłębków

Dziś padło na wielokolorowe melanże.

PS. Czy ktoś oprócz mnie tak ma, że jako pamiątkę z podróży przywozi włóczkę?

Po powrocie do Wrocławia będę przerabiać to co widać na zdjęciach na coś użytecznego. Łączny budżet zakupowo-rękodzielniczy to około 150 złotych. A ile radości :D

Podsumowanie roku 2011 i plany na rok 2012

2011-12-31T16:55:00.111+01:00

Tradycyjnie już, jak co roku na przełomie starego i nowego roku pojawia się taki post, który podsumowuje wszystko co się zdarzyło i podpowiada kierunek, w którym chciałabym podążyć. Jeśli macie ochotę zerknijcie na tekst z przełomu 2010/2011 albo wcześniejszy z przełomu 2009/2010. Pierwszy tego typu post pojawił się u mnie już na przełomie 2008/2009.

Czasem wracam do tych tekstów, by uświadomić sobie jak wiele przeszłam od początku blogowania, ile drogi już za mną, jak bardzo się zmieniłam, ile osiągnęłam. Co roku, gdy nadchodzi nowe wracam myślami do miejsca gdzie byłam rok, dwa, trzy wcześniej... Na co dzień raczej dostrzegamy potknięcia i błędy, czasem warto więc nieco się odsunąć, by zobaczyć pełen obraz. Po to jest ten post. Niecierpliwców od razu ostrzegam, że dalej to już tylko dłużyzny i nuda. Można od razu przejść do komentowania, albo zamknąć.

PODSUMOWANIE ROKU 2011
To był bardzo ciężki dla mnie rok, bardzo pracowity i nerwowy. Większość mojej energii pochłonął dyplom magisterski, a potem druga jego wersja, tworzona całkowicie od nowa, po tym jak nie zostałam dopuszczona do obrony w czerwcu. Z radością przez cały właściwie rok tworzyłam pracę magisterską pt. "Pomiędzy sztuką a rzemiosłem - rękodzieło w polskojęzycznym internecie" - podczas pracy pomogło mi prawie 1000 osób wypełniając ankietę lub przyczyniając się w inny sposób do jej powstania. W tym miejscu chciałabym wszystkim tym wspaniałym osobom podziękować - bez Was ta praca by nie powstała, co więcej bez Was na pewno nie zmobilizowałabym się, by po niepowodzeniu z pierwszym dyplomem podchodzić do obrony po raz drugi.

Innym ważnym wydarzeniem okazała się przeprowadzka - to kolejny dowód na to, że niewielkie zmiany ogromnie wpływają na jakość życia - ograniczenie czasu dotarcia do pracy z 1,5 jazdy tramwajem do 30 minut spaceru to wspaniałe doświadczenie. Otworzyło mi to oczy na inne zmiany, których potrzebuję...

Z Moim Mężczyzną przeżyliśmy już razem 8 lat - kwietniowa rocznica była prawdziwym powodem do radości.

PLANY NA ROK 2012
Planów jest wiele, nawet bardzo, duża część z nich powtarza się już po raz kolejny, ponieważ najpierw studia zaoczne, a potem praca nad dyplomem powodowały, że zawsze brakowało czasu na ich realizację:

Tworzy.pl - plan pierwszy i najważniejszy. Potrzeba było aż 3 lat, by projekt wreszcie zyskał taką koncepcje, która ma sens i szansę na powodzenie. Problemem była też kasa, bo niestety niektórych rzeczy po prostu nie mogę zrobić sama. Ten projekt to "moje dziecko", wymarzone miejsce, którego wciąż mi brakuje i nie ma tu mowy o kompromisach. Na razie największy problem to koszt profesjonalnego layoutu... PS. Chętnie przyjmę pod swoje skrzydła testerów-wolontariuszy - jeśli ktoś ma ochotę pomoc budować coś od zera i czas, by klikać, klikać, klikać i klikać to zapraszam do kontaktu mailowego yadis@o2.pl
Wymiana sprzętu. Podobnie jak w wypadku przeprowadzki tak i tutaj myślę, że zakup nowego aparatu fotograficznego oraz wymiana laptopa na inny model lub na tablet wiązać się będzie z dużą zmiana jakościową. Tym bardziej, że myślę o tym już od dawna. Teraz jest na to właściwy moment! Wkrótce poznacie szczegóły, bo nie chcę, by sprzęt o który bardzo dbałam, dostał się w niepowołane ręce - dlatego chcę go sprzedać komuś z Was dokładając gratis kurs obsługi.
Codzienne blogowanie. Eksperyment, który został uwieńczony prawdziwym sukcesem - to już 2,5 miesiąca! Jestem zachwycona Waszą obecnością na moim blogu, chętnie spotykam się z Wami codziennie. Dajecie mi motywację, by działać, robić, tworzyć. Co więcej, gdy piszę codziennie staje się to nawykiem i nie mam już problemu ani z tematami, ani z czasem na pisanie. Efekty, jakie przyniosło to postanowienie blogowi i mnie samej są niezwykłe!
Plany robótkowe: to co przewija się w moich zamierzeniach od lat - wykończenie wszystkich "trupów z szafy" i własny sklepik z rękodzielniczymi przedmiotami. Być może także pracownia o której marzę i która bardzo by mi się przydała, szczególnie do przechowywania sprzętu i materiałów, których mam naprawdę dużo w małej kawalerce. Tym razem już dokładnie wiem czego chcę i jak to osiągnąć - dorosłam przez te kilka lat i sporo zrozumiałam.
Rozwój - nie mogę zatrzymać się w miejscu, wiele rzeczy mnie pociąga i nie zamierzam z nich rezygnować. Na liście najważniejszych rzeczy, które chcę zrobić w tej kwestii jest prawo jazdy, które ciągle mam na liście "To do", kolejne podejście do grafiki komputerowej oraz gruntowne podszkolenie angielskiego. Zdecydowanie chcę się tego nauczyć, tym bardziej, że często odczuwam braki związane z którąś z tych trzech umiejętności. Myślę również o projektowaniu - wstępnie rozważam wzory drutowe i hafciarskie oraz autorskie koszulki. Moim marzeniem jest też utrzymanie zainteresowania grafiką warsztatową, nawet gdy nie będę już musiała tego robić oraz spróbowanie swoich sił w ceramice, która ma fantastyczne możliwości. Na liście zadań rozwojowych jest również powrót do szycia na maszynie, które jakoś sobie odpuściłam w ostatnim roku oraz zgłębienie tajników obsługi mojej maszyny dziewiarskiej.
Siebie samego trzeba dać! Nie tylko brać, brać i brać... Dlatego chciałabym się zaangażować w jakiś projekt popularyzujący rękodzieło, w działania artystyczne jakiejś fundacji, wolontariat lub coś podobnego. Generalnie w coś co pozwoli mi dzielić się z innymi moją pasją. Mam na oku kilka miejsc, mam też kilka pomysłów na to co mogłabym (i chciałabym) robić, więc jedyną rzeczą, której dotąd mi brakowało jest czas, a to w nowym roku na szczęście się zmieni... Myślę też o tym, by wreszcie udostępnić naszą kanapę - w Couchsurfingu jestem zarejestrowana od lat, podobnie w Hospitality Club, pora więc zadbać o to by gościowa kanapa przestała się nudzić. Dla mnie na dodatek jest to szansa na nowe, wspaniałe znajomości i trening angielskiego :)
Każdego dnia rób coś jak ja! Kilka razy podejmowałam próby różnych codziennych projektów, jednak dopiero przy blogowaniu odniosłam sukces i utrzymałam rygor. Teraz chcę to doświadczenie przenieść na inne dziedziny życia. Na początek wybrałam dwie rzeczy - codzienne rysowanie oraz szóstkę Weidera. Sprawozdanie z postępów w obu kategoriach pewnie pojawiać się będzie sukcesywnie na blogu

A jak ten rok wyglądał u Was? Jakie są Wasze największe sukcesy? Co się udało? Co planujecie na przyszły rok?

Warszawskie świętowanie

2011-12-31T13:49:00.000+01:00

No i wylądowałam na Sylwestra i początek Nowego Roku w Warszawie. Dziergam więc sobie w nowym otoczeniu:)

Więc jak dostałam się na chwilę do komputera (nie wzięłam mojego laptopa i jestem zdana na łaskę gospodarzy) i piszę do Was, bo później mogę nie mieć już okazji. Chcę zatem życzyć Wam wszystkiego najlepszego w Nowym Roku. Oby okazał lepszy niż poprzedni i by był to czas kiedy zrobicie wiele rzeczy dla siebie i spełnicie marzenia. Do zobaczenia w Nowym Roku!

PS. Mam jeszcze pytanie dla Warszawianek - czekam na Wasze komentarze dotyczące najlepszych pasmanterii w stolicy (interesują mnie przede wszystkim włóczki) i robótkowych miejsc, które powinnam odwiedzić. Zostaję do wtorku wieczorem, więc czasu na zwiedzanie nie powinno zabraknąć :)

PS 2. Jechałam dziś w nocy z Wrocławia do Warszawy autobusem PolskiBus i jestem zachwycona relacją ceny do jakości tej usługi - za 35/zł/os. do dyspozycji wygodne rozkładane siedzenia, WiFi przez całą drogę, stały dostęp do gniazdka z prądem, światło i w ogóle Europa :) A na dodatek miałam najlepsze miejsca (nad kierowcą) i przed sobą taaakąąą wieeelkąąą szybę. Kiedyś muszę przejechać tą trasę w dzień, bo to musi być super sprawa.

PS 3. Czy kto mi może wytłumaczyć jak to jest możliwe, że tak długo żyłam bez Mac'a?

Robotkowe podsumowanie roku 2011

2011-12-29T19:22:00.001+01:00

No w tym roku to się nazbierało u mnie robótkowo-artystycznych dokonań... Jestem z siebie dumna, chociaż do niektórych mistrzyń dużo mi jeszcze brakuje w tej kwestii. Ale to nic, mam do czego dążyć w przyszłym roku :)
A teraz bez dalszych wstępów zapraszam do oglądania.
Najpierw robótkowe podsumowanie:

Wielki ażurowy szal zimowy - noszę go do tej pory i bardzo go lubię :)

Chusta przerpośna - prezent cieszy nową właścicielkę od poprzedniego sezonu zimowego

Wiosenna chusta - wciąż czeka na nowego właściciela na Etsy...

Czapka ze swetra - bardzo mi się podoba, ale ubrałam ją tylko raz, bo włóczka drażni moją skórę.

Prezent z okazji urodzin dla mojej przyjaciółki - czekam na zdjęcia ludziowe od niej :)

Pomponikowy szal - mam jeszcze dwa takie szale gotowe, jeden taki jak na zdjęciu i drugi czarno-czerwono-różowy

Czekoladowy szyjogrzej - pasuje do czapki ze swetra i też go nie noszę :)

No i jeszcze szyjogrzej w opakowaniu - ot tak, żeby można go było nosić zawsze przy sobie.

Komplet liściasty z Pavarotti - przeznaczony na candy (zwyciężczynię proszę jeszcze o chwilę cierpliwości - zapomniałam o wysyłce w wirze przygotowań magisterskich)

Moje pierwsze skarpetki - ja nie wiem co z tym brązem, też je zrobiłam i nie ubrałam ani razu, może gdy nadejdzie zima popatrzę na nie łaskawszym okiem...

Liliowy otulacz z moheru w kolorze lila - już wykończony czeka na nowy dom, pewnie wyląduje na Etsy

Poszewka na poduszkę - byłam z niej taka dumna, gdy ją zrobiłam, a teraz jej nie lubię, a na dodatek fretka ciągle ją gryzie i tarmosi, po Nowym Roku pójdzie do prucia..

Pierwsze samodzielne farbowanie - bawełniane nici po całej operacji prezentują się naprawdę fajnie...

Pierwszy samodzielnie ukręcony precelek

Drugi kłębek własnej produkcji - duuużooo ładniejszy :)

Teraz trochę projektów, które nie powstaną. Ot takie wspominki:

Lazurowy sweterek z Puchatki - podejść chyba ze trzy, rezultaty słabe, obecnie w postaci kłębków czeka na lepsze czasy... PS. Zwróćcie uwagę na ten zieeew Zosiowy :)

Mój Faery Ring też w postaci kłębków, wzór warkoczowy okazał się zbyt trudny. Muszę poszukać czegoś łatwiejszego na tę wełnę - cały kilogram szarych merynosów bardzo mnie kusi...

Miała być biała chusta chusta na Etsy, ale kłębki wciąż czekają na swoją kolej...

No i jeszcze dział WIP - work in progress:

Bananowy szal z bawelny dla Shona

Moja wersja Haruni dla babuni z Drops Lace

Szydełkowa chusta w kolorze seledynowym

Pled szydełkowo-drutowy

No i jeszcze świeże dzianiny do wykończenia :)

A jak tam u Was w tym roku? Dużo się udało zrobić czy mało?

Trwa chowanie nitek... Proszę czekać...

2011-12-28T15:34:00.003+01:00

Dziś zamiast słów wstępu zdjęcie:

Większość rzeczy, które widzicie na zdjęciu powstała w grudniu. Od lewej są to: bolerko moherowe, szyjogrzej z niesamowitej fantazyjnej włóczki, dalej dłuuugaśny szal, potem niepokazywane jeszcze pomponiki, dalej moebius recyclingowy z resztek w tonacji niebieskiej, dalej biały moebius z Puchatki, potem męski ciemnoszary szyjogrzej, a na samym końcu widać jeszcze kawałeczek kaptura zimowego.

Wkrótce pewnie wszystkie zaprezentowane powyżej rzeczy pojawią się na blogu w konkretnych postach z opisem i detalami, ale póki co niech będzie masówka, żeby nikt nie pomyślał, że się obijam :)
Oczywiście wszystkie przedmioty zaprezentowane powyżej czekają na wykończenie.

Co zrobić z resztek włóczki? Pomysł 11 - amigurumi (25 wzorów)

2011-12-27T15:56:00.002+01:00

Zacznę od początku (tak dla odmiany) :)

Mam ci ja sobie 100 metrów uprzędzionej oliwki i zaczęłam się zastanawiać co z tym zrobić, bo to taka głupia ilość, a nie chciałam jej z niczym łączyć, żeby nie zepsuć efektu. No to dawaj na Ravelry szukać. No i po raz kolejny odkryłam przy tej okazji amigurumi. Już długo się lubimy z tymi projektami, ale ostatnio jakoś popadły w zapomnienie. Ale teraz już im nie odpuszczę!

Pewnie spytacie: "A co to jest amigurumi?", więc od razu śpieszę z odpowiedzią.
Amigurumi to japońskie słowo w dosłownym tłumaczeniu oznaczające ni mniej ni więcej tylko szydełkowe lub drutowe wypychane zabawki. Jednak to nie do końca oddaje istotę rzeczy. Chodzi mi o to, że amigurumi zazwyczaj są kawaii, czyli słodkie i urocze. No i zazwyczaj mają oczka. Są malutkie, często nawet miniaturowe. Nie potrzeba więc na nie dużo włóczki. No i są bardzo proste - idealne do nauki dla bardzo początkujących. No i zazwyczaj są także zabawne i pomysłowe. A na dodatek prawie nigdy nie mają praktycznych zastosowań, są po to żeby były fajne (wyjątek to dyndadełka do komórek, breloczki albo maskotki). I generalnie rzecz biorąc albo się je kocha albo nienawidzi, bo chyba nie am żadnej drogi pośrodku...
Zdecydowanie należę do tej pierwszej grupy :)

Świetnych wzorów mam tyle, że chyba się nie zmieszczę w jednym poście. Ale jak to na inspirację przystało przecież nie mogę Wam pokazać wszystkiego. Jeśli się wam spodoba to polecam jeszcze taką stronkę z darmowymi wzorami do poszukiwań konkretnych projektów.

A teraz czas na moje typy:
Mój oliwkowy precelek stanie się tym smokiem, a konkretnie to nawet dwoma :) Pewnie jeszcze w tym roku... Klik po wzór

Jeśli do tej pory nie próbowaliście swoich sil w robótkach to ten wzór powinien Was zmotywować. Instrukcja jest genialnie prosta, więc szydełko w dłoń i do dzieła. Nikt nie powinien mieć problemów z wykonaniem. W razie czego czekam na pytania w komentarzach - na pewno odpowiem.

Kolejny mój faworyt to robocik. Jest świetny! No i ma dodatkowe gadżety w postaci śrubek i sprężynek!!! Klik po wzór

Jest okazja, więc myszka musi być! Niestety, to wyższa konieczność :) Klik po wzór

No to jeszcze do zestawu trafia piesek, bo wygląda jak żywy i nie mogłam się oprzeć jego urokowi. Jest baardzooo kawaii :) Klik po wzór

Pisałam już o oczkach, prawda? No to na co czekacie - klik po wzór!

No to teraz jeszcze jedna ważna cecha - amigurumi często mają humanoidalne kształty i nieproporcjonalnie dużą głowę w porównaniu z resztą ciała. Klik po wzór

No to teraz czas na maluteńkiego homara. Klik po wzór :)

Dobra, no to jeszcze raz wspomnę o oczach - nowo zdobyte wiadomości trzeba utrwalać :) Zapamiętaliście już? Klik po wzór

Przy okazji jeszcze japońska inspiracja - laleczka kokeshi. Klik po wzór

Nastał czas na bohaterów zbiorowej wyobraźni - poznajcie Cthulhu, Mario, Hello Kitty , Mistrza Yodę (przy okazji zwróćcie uwagę, że styl amigurumi miewa praktyczne zastosowania), Angry Bird no i na koniec Śmierć Szczurów

No to czas jeszcze teraz na porcję uroczych zwierzaczków. Mam nadzieję, że Was nie zemdli od tej słodyczy - czekają na Was foczka, hipopotam, owieczka, ptaszki, nietoperz (znów zwracam uwagę na funkcję użytkową), mały kotek i duży kotek

Mam nadzieję, że nie macie jeszcze dość :) Bo przed nami jeszcze emo-laleczka oraz pewna charakterystyczna roślinka...

Nie wiem jak Wy, ale ja z pewnością zrobię przynajmniej kilka z tych niepotrzebnych pierdół, bo szczerze uwielbiam tą koncepcję. Kiedyś pokazywałam kosz resztek, więc możecie być pewne, że materiałów mi nie zabraknie, pomysłów też mam mnóstwo, więc jedyną niewiadomą pozostanie dostępna ilość czasu :)

Spodobało się?

Blog Roku 2011

2011-12-26T23:42:00.000+01:00

W tym roku zdecydowałam się zgłosić bloga do konkursu, bo wreszcie wróciłam do blogowania z pełnym przekonaniem, robię to regularnie, prawie codziennie. Jeśli jeszcze tego nie zrobiłyście, to szczerze Wam to polecam, można zgłosić się TUTAJ

Pewnie spytacie po co...
Kiedyś już brałam już udział w tym konkursie, może nawet dwa razy i powiem Wam, że to fajna sprawa, nawet jeśli Wasz blog nie jest duży, ani bardzo popularny. Można za darmo pokazać się szerszemu gronu odbiorców, zyskać nowych czytelników, pokazać swoje zainteresowania i zwrócić uwagę, że blogi to ważna sprawa.
W moim wypadku tak właśnie jest i chociaż wiem, że na pewno nie wygram w mojej kategorii (nie mam chorego dziecka ani właśnie nie umieram na żadną straszną chorobę), nie spodziewam się nawet że wejdę do pólfinałowej dziesiątki (nie gotuję, nie jestem szafiarką, nie mam totalnie odjechanego hobby), to i tak pokażę światu co jest dla mnie ważne.

PS. Jeśli kogoś to interesuje (lub poczuł się urażony powyższym akapitem) to zaznaczam, że złośliwości w nawiasach to wnioski po poprzednich edycjach konkursu i składzie półfinałowej dziesiątki w kategorii, w której startuję, czyli "Moje zainteresowania i pasje"...

Prezenty od aniołka :)

2011-12-25T17:30:00.002+01:00

Oczywiście te robótkowe :)

Poniżej zdjęcia, ale najpierw wyliczanka co na nich zobaczycie:
- Zestaw grubych drutów HiyaHiya z wymiennymi końcówkami (rozmaiary 5,5-10)
- Próbnik włóczek firm Drops, Malabrigo oraz Ispe
- Estońska tęczowa wełna 100gr/800m, którą po prostu musiałam wreszcie mieć

Druty już wypróbowane, najpierw szok, że takie grube mają gwinty końcówek (w cienkim zestawie są minimalne), no i że 10mm to takie kloce, ale w robocie są cudowne. No i jak się dzierga na 6 czy 7 mm to iiidzieee robota aż miło. Dodatkowo fioletowe opakowanie, żeby od razu wiedziała co mam w rękach (cienki zestaw jest w lazurowym etui).
Już je uwielbiam :)

PS. Nawet już zdążyłam coś na nich zrobić, ale pokażę dopiero jak wrócę od babci w zasięg internetu o rozsądnej prędkości :)

Wesołych Świąt!

2011-12-24T11:05:00.002+01:00

Chciałabym Wam życzyć w Wigilię wszystkiego najlepszego, rodzinnej atmosfery i przyjemności spędzania czasu z bliskimi. Mam nadzieję, że Wasze Święta będą pogodne, dobre, radosne i pełne miłości.
Czego życzę wszystkim czytelnikom i sobie...

świateczne rękodzieło :)

2011-12-23T16:29:00.001+01:00

Ostatnie dni zajmowało przede wszystkim takie rękodzieło...

Ale dziś mam wreszcie troszkę wolnego czasu, na święta wyjeżdżam do babci, więc dziś z czystym sercem mogę podziergać - jeśli ktoś ma ochotę się do mnie przyłączyć to zapraszam na Facebooka, bo Spotkanie Robótkowe Online odbywa się zgodnie z harmonogramem

Co zrobić z resztek włóczki? Pomysł 10 - ozdoby choinkowe

2011-12-22T15:27:00.000+01:00

No i uzbierało się już 10 pomysłów na resztki włóczki, a im więcej przeglądam, tym więcej fajnych rzeczy znajduję, więc zaczynam się obawiać, że to będzie niekończący się cykl postów :)

W związku ze zbliżającym się Bożym Narodzeniem dziś proponuję wykorzystanie resztek na ozdoby choinkowe - zazwyczaj są to przedmioty małych rozmiarów, więc pewnie do świąt uda się Wam jeszcze coś przygotować. Mam nadzieję, że inspiracje i tym razem przypadną Wam do gustu (poprzedni post - wzory na dekoracje świąteczne - jest jednym z najpopularniejszych w tym miesiącu)

Urocze bombki: wzór 1, wzór 2, wzór 3

Śliczne śnieżyczki: wzór 1, wzór 2, wzór 3

Miniaturki: wzór 1, wzór 2, wzór 3

Dzianinowe łańcuchy: wzór 1, wzór 2, wzór 3

Moi faworyci: wzór 1, wzór 2, wzór 3, wzór 4, wzór 5

Czekam na Wasze opinie w komentarzach :)

Przerabianie nietrafionych projektów

2011-12-21T16:18:00.002+01:00

Często jest ze mną tak, że początkowo projekt wydaje mi się genialny, a po pewnym czasie ląduje on nieskończony w kącie i powiększa ilość trupów w szafie lub UFO (unifinished object).

Kiedyś na blogu chwaliłam się czapką ze swetra. W weekend postanowiłam się rozprawić z dwoma kolejnymi przypadkami tego typu.

Na pierwszy ogień idzie szyjogrzej warkoczowy, który zmuszona byłam odłożyć na dość długo i już nie mogłam się zmobilizować, żeby do niego wrócić. Ponowne rozgryzanie skomplikowanego wzoru (pierwsze warkocze jakie zrobiłam) okazało się tak demotywujące, że robótce groziło prucie. Nieskończony kawałek był dla mnie jak wyrzut sumienia, bo bardzo mi się podobała, ale w istniejącej formie nie miałaby żadnego zastosowania. A że leżała na wierzchu kartonu z kłębkami, więc często na nią patrzyłam... Wyglądała tak (przepraszam za jakość fotek, ale czarną włóczkę fotografuje się koszmarnie):

I tak było dość długo. Ale w pewnym momencie mnie olśniło! Bez żadnej inspiracji z sieci, tak po prostu, samo z siebie - zrobię z tego kawałka poszewkę na poduszkę! Mam akurat dwa takie małe, ozdobne jaśki w domu. Wystarczyło dorobić tył gładkim prawym ściegiem, zszyć boki i doszyć guzik. Teraz prezentuje się tak:

Drugi zahibernowany projekt to jedna z pierwszych dużych rzeczy jakie zaczęła - miał to być gruby i ciepły pled szydełkowy z elementów. Z około 150 których potrzebowałam do jego wykonania, powstało jedynie 16. I był to mój wyrzut sumienia przez ostatnie kilka lat. Gdyby nie to, że były małe i włóczka była pokawałkowana pewnie już dawno poszłyby na prucie. A tak - zostały. Uskrzydlona sukcesem z szyjogrzejem-poduszką postanowiłam przyjrzeć się także im - wyjęłam z pudełka, rozłożyłam na podłodze, poprzekładałam, popatrzyłam i wymyśliłam. Najpierw pomyślałam, że fajnie byłoby z tego zrobić mały dywanik łazienkowy, ale okazałoby się, że kolory by nie pasowały, więc pomysł odpadł. Ale później okazało się, że super byłoby dołożyć do poduszki pled i w ten sposób zrobić fajny zestaw, który byłby użyteczny i jednocześnie stanowiłby ozdobę nieużywanej kanapy dla gości. Zarówno poduszka jak i kwadraty wykonane są z włóczki Puchatka, więc będą do siebie pasować. Co więcej kanapa jest granatowa, więc czarne i lazurowe elementy fajnie będą się na niej komponować. No i na koniec mogę pozwolić sobie na zakup dowolnej ilości Puchatki, bo to tania włóczka, a kolor czarny jest uniwersalny i jego odcień niewiele różni się pomiędzy poszczególnymi partiami.
Mój pomysł jest taki, że poszczególne kawałki zostaną zszyte razem, a następnie ten kawałek stanowił będzie centralny panel dzianinowego pledu robionego gładkim prawym ściegiem na drutach.

Kawałki wyglądały na początku następująco:

W trakcie zszywania ich w jeden panel prezentują się tak:

A wy co robicie z nieudanymi lub porzuconymi projektami? Prujecie? Przerabiacie? Upychacie w kącie na później? Czekam też na fajne przykłady Waszych przeróbek -mam w szafie jeszcze kilka rzeczy, które błagają o litość...

Urban terror - dyplom magisterski

2011-12-20T17:02:00.001+01:00

Oto moja praca dyplomowa. Cykl 5 linorytów o wymiarach 50x70 cm dotyczących tematyki urbanizacji, odejścia cywilizacji ludzkiej od natury oraz anatomii miasta, a także tego co zostaje, gdy w sztucznym krajobrazie zabraknie ludzi. Temat ogólnie dość ciężki, ale po przejściach z poprzednią koncepcją nie miałam ochoty na nic weselszego. Na blogu siłą rzeczy prace prezentowane są jedna pod drugą, ale najlepiej wyglądają ułożone w jednym rzędzie, obok siebie, bo praca nr 3 (jedyna w orientacji pionowej) fajnie przełamuje monotonie, dwa widoki architektury wydają się tulić do siebie, a skrajne przedstawienia wnętrz (nr 1 i 5) ładnie okalają całość.
Przepraszam za jakość zdjęć - w Opolu przy okazji obrony chciałam zrobić lepsze, ale nie dałam rady. Mam nadzieję, że po nowym roku znajdę czas na wizytę w pracowni i będę mieć nowe odbitki, wtedy może uda mi się zorganizować kolejną sesję.
A teraz wreszcie zapraszam do oglądania (aby zobaczyć zdjęcia w naprawdę dużej rozdzielczości wystarczy kliknąć któreś z nich)...

Moja ulubiona praca to przedostatni Linoryt, Mój Mężczyzna najbardziej upodobał sobie numer dwa. A Wam który wzór najbardziej przypadł do gustu?

Chcę odpoczynku!

2011-12-19T23:01:00.001+01:00

Powrót do pracy na 8 godzin dziennie powoduje, że trudno mi utrzymać codzienny rygor pisania na blogu. O robótkowaniu nawet nie mam kiedy pomyśleć. Od tygodnia nie miałam w rękach drutów ani wrzeciona. I to nie tak, że nie chcę - wymyśliłam sobie, że w niedzielę po obronie będę twórcza od rana do wieczora, to się rozchorowałam i tyle było z planów, bo cały dzień przespałam. Nadal nie jestem całkiem zdrowa...

Teraz na dodatek przygotowuję przyspieszoną wigilię dla przyjaciół no i część rodzinnej wigilii, więc nie wiem w co mam ręce włożyć.
Jestem zmęczona i chcę wreszcie odpocząć! Nie lubię Świąt...

Magister sztuki!

2011-12-17T17:46:00.000+01:00

Od dziś oficjalnie mogę posługiwać sie tym tytułem w kontaktach ze światem - dwa lata ciężkiej pracy wreszcie się skończyły, a ja jakoś nie czuję wcale dużej zmiany... I nie poczuje nadal - dyplom nie będzie miał wpływu na moją pracę, wynagrodzenie, pozycje w firmie, ani cokolwiek takiego, bo pracuję w zupełnie innej branży niż się kształciłam...

Jestem koszmarnie zmęczona, bo wstałam przed 5 rano. Zła, bo oczywiście nie obyło się bez krzywych akcji w szkole, nawet dzisiaj, w tak ważnym dniu. I dopiero na ostatnim miejscu zadowolona z siebie, bo studia skończyłam z oceną 4.5

Chciałam jeszcze raz w tym miejscu podziękować wszystkim osobom, które przyczyniły się w jakiś sposób do powstania mojej pracy magisterskiej - jest ich zbyt dużo by wymienić każdą z nich...

Przy okazji informuję też wszystkich zainteresowanych, że jeszcze w tym roku (albo na początku przyszłego) na blogu pojawi się zakładka, gdzie będzie można pobrać plik PDF z moją pracą magisterską pt.: "Pomiędzy sztuką a rzemiosłem - rękodzieło w polskim internecie". Zaglądajcie więc na bloga co jakiś czas, jeśli jesteście zainteresowani tematem.

Magia tych świąt...

2011-12-16T16:21:00.005+01:00

Jakiś czas temu Agata z bloga Patchworkowo zaangażowała się w akcję pomocy choremu muzykowi Marcinowi Różyckiemu. Wczoraj na blogu poprosiła o finansowe wsparcie dla tego niezwykłego, uzdolnionego barda, bo przez ludzką krótkowzroczność on i cała jego ośmioosobowa rodzina znalazła się tuż przed Świętami Bożego Narodzenia w bardzo trudnej sytuacji i grozi im eksmisja.
Nie pozwólmy by ten czarny scenariusz się spełnił!

Czas jeszcze na Troche więcej szczegółów, poniżej oryginalny post na ten temat:

Jak wam wiadomo po mimo ciężkiej choroby Marcin zrobił kilka koncertów

za które wedle wszelkiego prawdopodobieństwa

powinien otrzymać wynagrodzenie. Jednak organizatorzy postanowili go pominąć przy ewentualnym dzieleniu się zyskami z koncertów, więc

teraz zmagają się z widmem niezapłaconego czynszu mieszkalnego

i co za tym idzie eksmisją....

"Chciał sam na to zarobić,bez zbiórek charytatywnych bo on jest strasznie dumny.I powinien dostać wynagrodzenie za wykonaną pracę która w jego przypadku kosztowała go masę energii i zdrowia"

To słowa jego partnerki życiowej z którą wychowują szóstkę dzieci.

Dziewczyny!!!!!!

po raz kolejny was proszę i błagam

Poczujcie magie tych świąt!!!

nie pozwólcie by wielodzietna rodzina

spędziła święta w przytułku.

liczy się nawet symboliczna kwota

mBank 80 1140 2004 0000 3402 5648 8164

lub

PKO.BP 02 1020 1664 0000 3602 0317 5809

Jeśli możecie przekopiujcie ten post do siebie

na blog :)

Od siebie dodam tylko, że w wypadku banków, gdzieo prócz numeru konta potrzebujecie do wykonania przelewu także danych teleadresowych (tak mam w moim banku - BZ WBK, bo inaczej przelew nie jest przekazywany do realizacji), to mam je w zanadrzu i zainteresowane osoby proszę o kontakt mailowy: yadis@o2.pl.

Na koniec jeszcze odrobina muzyki - zapraszam na YouTube

Anonimom mówię nie!

2011-12-15T17:07:00.011+01:00

Generalnie rzecz biorąc mam krytykę głęboko w dupie. Robię swoje i mam nieskończone pokłady pogardy dla osób, które znajdują przyjemność w torpedowaniu moich pomysłów czy realizacji.

Mam świadomość, że internet, a przynajmniej jego część, to raj frustratów i nieudaczników, których jedyną radością w życiu jest szydzenie, krytykowanie i wyśmiewanie innych, ich pomysłów oraz starań. Proszę bardzo, jeśli ktoś ma taką wolę, to nie będę stać mu na drodze, ale...

Jednak to MÓJ blog i to JA będę tutaj ustalać pewne zasady. Jeśli się komuś tu nie podoba, to niech sobie idzie w diabły. Nie będę płakać...

Oczywiście post ten nie jest kierowany do Was, moich stałych komentatorek, obserwatorek, czy cichych i nieśmiałych gości. Czytacie ze zrozumieniem to co tu piszę, oglądacie moje projekty i chętnie rozmawiacie ze mną na różne tematy. I zawsze macie na tyle odwagi, by podpisać się pod własną opinią. Bardzo to cenię. Odzew z Waszej strony jest dla mnie zawsze radością, często też korzystam z Waszych rad, a jeśli mogę, to staram się rozwiązywać Wasze problemy i odpowiadać na pytania, jeśli tylko wystarcza mi do tego wiedzy.
I to zarówno pod najnowszymi postami, jak i pod tymi naprawdę starymi...

Jednak takie osoby to nie jedyni goście na moim blogu - ostatnio coraz więcej tu przypadkowych osób, niestety codzienna publikacja i względna popularność przekłada się na pozycje w wynikach wyszukiwania Google... No i tu zaczynają się schody...

Wczoraj po raz kolejny jakiemuś googlersowi, osobie która jest tu po raz pierwszy i nic o mnie nie wie, przypomniało się, że wylewanie jadu na obce osoby to jego największa pasja w życiu i nie omieszkał zostawić po sobie komentarza. Ale uwaga, tutaj ludek popisał się nad wyraz - kilkuzdaniowy elaboracik na temat mojej twórczości plastycznej umieścił pod ostatnim postem tak bym go na pewno nie przeoczyła (wzory na ozdoby bożonarodzeniowe - przyp. red.). Oczywiście o tym, by pisać na temat nie ma mowy, bo po co...

No i nie zdzierżyłam! Od dziś na blogu komentować mogą tylko użytkownicy o określonej tożsamości - użytkownicy kont Google, OpenID i chyba jeszcze jakichś podobnych serwisów. A dlaczego tak? Bo do tej pory usunęłam z bloga, przez ponad 3,5 roku odkąd go mam, jedynie 3 komentarze i wszystkie były anonimowe.

Jeśli macie coś do dodania, zgadzacie się albo nie zgadzacie z moim zdaniem na ten temat, to zapraszam do dyskusji poniżej.

Mam wrzeciona!

2011-12-14T22:06:00.000+01:00

Przesyłka ze Stanów szła i szła (zamówiłam ją zaraz przed świętem dziękczynienia, więc sama jestem sobie winna, bo została wysłana dopiero 5 dni od zakupu :), ale wreszcie doszła!

Dziś rano wyjęłam ją ze skrzynki. W pracy siedziałam jak na igłach, byle tylko już móc popatrzeć, pomacać, pokręcić...

A w środku były takie cuda:

No i jeszcze porównanie moich nowych mercedesów z poprzednikiem :)

Na koniec muszę Wam jeszcze powiedzieć, że różnica pomiędzy czesanką z wełny merynosów, a taką zwykłą wełną to dla mnie szok. Mogłabym ubrać merynosy na gołe ciało - porównanie jednej i drugiej powoduje przekonanie, że gorszej jakości wełna to sztuczne włókno, sztywne i szorstkie.

Zastanawiam się teraz jak by to było trzymać w dłoniach jeszcze bardziej luksusowe czesanki - z alpaki, BFL czy jedwabiu...

Co zrobić z resztek włóczki? Pomysł 9 - akcesoria bożonarodzeniowe

2011-12-13T21:47:00.001+01:00

Temat na dziś to bożonarodzeniowe ozdoby do domu. Jest jeszcze trochę czasu, żeby zająć się dekoracją wnętrz i wprowadzić nieco świątecznej atmosfery do mieszkania. Poniżej 14 wzorów i pomysłów, które spodobały mi się najbardziej.

1. Sukieneczka dla drzewka

2. Pomponowy wieniec

3. Szydełkowa skarpeta na prezenty

4. Świąteczna narzuta

5. Łapka kuchenna - bałwanek

6. Bieżnik z zaprzęgiem z Mikołaja

7. Ubranka na czajniczek

8. Gwiazda na choinkę

9. Prosta choineczka

10. Mikołajowa poduszka

11. Szydełkowa choinka

12. Świąteczne podkładki

13. Kartka świąteczna

14. Chatka z piernika

Co spodobało się Wam najbardziej z powyższych propozycji?

Różności

2011-12-12T22:27:00.001+01:00

No to dziś mało tekstu a dużo zdjęć. Dla odmiany :)

Najpierw szydełkowa chusta. Ledwo zmieściła się na kartce 50x70 cm, która stanowiła tło.

Tutaj przy okazji uchwycony mój koszyk z pojedynczymi kłębkami i kłębuszkami. Czekają na przerobienie, pewnie będą sukcesywnie pojawiać się na blogu :) PS. Zwróćcie uwagę na macki mojej orchidei :-P

No i na koniec moja wczorajsza włóczka - już zblokowana i wysuszona, zwinięta w zgrabny precelek. Jestem w niej zakochana! Więc fotek co nie miara :-P Jest dość równa, a melanżowa czesanka powoduje fajne mieszanie kolorów. Żałuję, że mam jej tylko 100 metrów. Zastanawiam się co można zrobić z tak małej ilości, jak przeznaczyć mogę ją na coś użytecznego, tak by cieszyć się nią na co dzień. Zobaczcie to zrozumiecie (kolor w rzeczywistości najbliższy tego na ostatnim zdjęciu).

PS. Jutro zapraszam na kolejną część cyklu dotyczącego resztek włóczki - będą ozdoby świąteczne!

Wykończeniówka

2011-12-11T22:35:00.001+01:00

No i nastał dzień wykańczania.
W kolejce czekają dwa pomponowe szaliki, kaptur i moebius. Nienawidzę chowania nitek, ale trzeba to zrobić. Efekty pokarzę pewnie jutro.

Dziś pochwalę się natomiast rozpoczętą chustą szydełkową - już ją uwielbiam i żałuję, że powstaje z myślę o Etsy. Tempo prac błyskawiczne, bo szydełko 12mm. Ale przy wyjątkowo długowłosej włóczce wygląda to świetnie i bardzo delikatnie. Kolor na zdjęciu okropnie oszukany - w rzeczywistości chusta jest jasno seledynowa.

No i skończyłam prząść oliwkowo-żółtą czesankę. Jest jej mniej więcej 35 gram, długość nici to 103 metry. Niestety przędza jest w trzech kawałkach, bo zdarzyły się słabiej skręcone miejsca. Na dodatek całość jest zbyt mocno skręcona. No cóż... 150 gram białej czesanki do ćwiczeń już czeka :)

Powyżej pełne wrzeciono, jutro zdjęcia precelków :)

I co? To tyle?

2011-12-10T21:55:00.000+01:00

Dziś bez zdjęć, bo jestem daleko od mojego komputera i odpoczywam w domu.

W każdym bądź razie złożyłam wczoraj prace w Instytucie w Opolu... Oczywiście nie obyło się bez przygód, ale nawet nie będę pisać, wolę tego nie pamiętać. Ile nerwów kosztowała mnie ludzka niekompetencja i źle pojęty luz, to wiem tylko ja...

Wydawało mi się, że dużo to zmieni, bo już tak na prawdę nic już nie muszę. Mój czas wolny jest naprawdę wolny. A tu niewielka różnica... No, może oprócz tego, że mogę się wyspać. Po tych morderczych tygodniach spodziewałam się większej zmiany, gdy się skończą.

Obrona w sobotę, kilka drobiazgów jeszcze do tego czasu trzeba ogarnąć, ale to już detale.

A robótkowo coś się wreszcie u mnie dzieje. Przędę dalej oliwkowo-żółtą czesankę. Po drodze do domu w autobusie zaczęłam szydełkować seledynową chustę, pokażę ją jutro. Kilka prac w domu czeka jeszcze na wykończenie, będę mogła się wreszcie za nie zabrać i pokazać na blogu. Może będę bardziej na temat na blogu znów zaczną się pojawiać przede wszystkim moje prace, a nie paplanina...

Udało się!

2011-12-08T20:40:00.001+01:00

Udało się wyciąć wszystkie 5 matryc i uzyskać czyste, ładne odbitki. Niestety kosztowało mnie to mnóstwo nerwów, do ostatniej chwili walczyłam z czasem i wzorami. W końcu rzutem na taśmę skończyłam wszystko.
Dziś, w ciągu kilku godzin, ważyły się losy całych moich studiów...

Ostatnie działania związane z dyplomem jutro - fotografowanie, dokumentacja, opis, oprawa. Ale to już detale...

Dziękuję w tym miejscu za wsparcie i wszystkie ciepłe słowa. To naprawdę pomagało w pracy!
A teraz uciekam, bo zaraz walnę głową w klawiaturę ze zmęczenia.
Gdy osiągnęłam cel poczułam się jakby ktoś mi wyciągnął baterie...

Pomysły i postępy...

2011-12-07T13:50:00.003+01:00

Praca nad linorytami ma jednak pewną zaletę - zajęte są ręce, ale nie umysł, który może krążyć wokół różnych tematów. I czasem zdarza się po prostu olśnienie! Taka sytuacja miała miejsce u mnie dziś - mogę tylko powiedzieć, że wszystko jest związane z przędzeniem i wełną. Reszta to tajemnica, przynajmniej do momentu, kiedy sytuacja się wyklaruje.

Przy okazji pokaże Wam próbkę drutową mojej pierwszej uprzędzionej włóczki. Jest baardzooo nierówna, więc nie zdziwcie się nietypowym kształtem - dzianina jest robiona prosto na drutach 3mm, to różnice w grubości pasma powodują zniekształcenia. Postanowiłam nie naciągać jej i nie blokować. Kształt skojarzył mi się z wielkim cukierkiem w papierku, więc postanowiłam nie walczyć z tym, tylko to podkreślić. Próbka zostanie wypchana i zawiśnie na choince, na wieczną rzeczy pamiątkę! Tak wygląda na płasko:

A pokrowiec na komórkę zrobię sobie z czego innego - tym bardziej, że po niedawnym poście o etui pomysłów mi nie brakuje :)

Postępy pracy nad linorytami są, choć idzie to niebezpiecznie wolno (przez to, że wczoraj padłam jak zabita wieczorem i przespałam 8 godzin). Czeka mnie być może dzisiaj znów nieprzespana noc, by zdążyć do jutra... Ale nie mam innego wyjścia.

Stan dyplomu: (dzień 07.12.2011, godz: 13:30):
Linoryt 01 - 100% + czysta odbitka
Linoryt 02 - 100% + czysta odbitka
Linoryt 03 - 100% + czysta odbitka
Linoryt 04 - 95%
Linoryt 05 - 0%

Wieści z frontu

2011-12-06T13:24:00.003+01:00

Nie jest źle, ale nie jest też dobrze.
Mam niewielki zapas czasowy, ale boję się różnych nieprzewidzianych zdarzeń (jestem specjalistką od potknięć na ostatniej prostej) dlatego też zdecydowałam się na urlop do końca tygodnia. Dzięki temu wszystko uda się dopiąć na ostatni guzik...

Poza tym mam zaległe zdjęcia dla Was - w sobotę spotkałam się z robótkomaniaczkami, ale tym razem nie robiłam na drutach, tylko przędłam. Niteczka mi wychodziła zdecydowanie równiejsza i ładniejsza niż wcześniej co mnie bardzo cieszy, a kolory z melanżowej czesanki ładnie się przenikają...
Chyba odkryłam nowy sposób na "marnowanie" dowolnych ilości czasu...

Warto zobaczyć z bliska szczególnie pierwsze zdjęcie, żeby przyjrzeć się strukturze powstającej podczas przędzenia włóczki. Coś niesamowitego...

Na koniec jeszcze stan prac nad dyplomem (na godzinę 13:15) :
Linoryt 01 - 100%
Linoryt 02 - 100%
Linoryt 03 - 100%
Linoryt 04 - 80%
Linoryt 05 - 0%

Po południu idę do pracowni graficznej, więc może jeszcze dziś uzupełnię powyższe zestawienie jeśli chodzi o dane dotyczący odbitek na czysto, gotowych do prezentacji komisji na obronie.

EDIT 21:00
Po Mikołajkowych zakupach dla mojego mężczyzny wreszcie wróciliśmy do domu... Niestety nie mogłam wcześniej zadbać o prezenty, więc improwizowałam na ostatnią chwilę :-P
Ale już z lekkim sercem, bo 3 gotowe odbitki czekają na transport z pracowni do domu... To był dobry i pracowity dzień, który skończę jednak dziś szybciej niż wczorajszy, bo niedospana noc mocno daje mi w kość. Teraz czas na chwilę przerwy z drutami, potem jeszcze chwilę powycinam i spać!

Wyścig z czasem...

2011-12-04T20:21:00.001+01:00

Terminy są nieubłagane...

W piątek udało mi się złożyć pracę magisterską, ale teraz pozostaje jeszcze dyplom. Czasu jest coraz mniej, a praca postępuje powoli. Znów czeka mnie walka, co do której rezultatu nie mam pewności...

Boję się, że nie zdążę...

Stan prac na ten moment:
Linoryt 01 - 100%
Linoryt 02 - 100%
Linoryt 03 - 100%
Linoryt 04 - 30%
Linoryt 05 - 0%

Co zrobić z resztek włóczki? Pomysł 8 - etui

2011-12-03T23:54:00.002+01:00

Pomysł 8.
ETUI

Etiu to rzecz niezbędna - powoduje, że drogie elektroniczne gadżety nie niszczą się w podróży. Osobiście doceniłam moc etui regularnie podróżując z laptopem. A do tego można w ten sposób pokreślić swoją indywidualność, zaznaczyć zainteresowania, pochwalić się umiejętnościami... Polecam Wam te wielce przydatne drobiazgi - Wasze telefony, laptopy i tablety będą mi za to wdzięczne!

Etui na komórkę:
Wzór pierwszy, wzór drugi, wzór trzeci, wzór czwarty

Etui na laptopa:
Wzór pierwszy, wzór drugi, wzór trzeci, wzór czwarty

Etui na iPada
Wzór pierwszy, wzór drugi

Inne etui:
Wzór pierwszy, wzór drugi, wzór trzeci

Zwykła, ludzka życzliwość...

2011-12-02T20:39:00.002+01:00

... drobiazg, a potrafi zmienić tak wiele.

Dzisiejszy post chcę poświęcić dwóm osobom - po pierwsze promotorowi dr. Kazimierzowi Ożogowi, bez którego moja, dziś złożona, praca magisterska na pewno by nie powstała. Jego stoicki spokój, wyrozumiałość i bezproblemowość, rzeczowe dyskusje, konstruktywna krytyka oraz prawdziwy entuzjazm spowodowały, że mimo poprawkowego terminu praca jest świetna do czego muszę się Wam nieskromnie przyznać.

Drugim bohaterem dnia dzisiejszego została Pani ze sklepu Kreateria, część z Was pewnie go zna z internetu, ja natomiast czasem zaglądam do realnego sklepu, który mieści się niedaleko Rynku we Wrocławiu. Tak było też dziś. Ale od początku...
Nie mogłam się doczekać mojego zestawu wrzecion z USA, zamówione zaraz przed świętem dziękczynienia, wysłane zostały dopiero na początku tygodnia, więc zaczęłam kombinować jak by je tak tymczasowo zamienić. No i wymyśliłam - potrzebuję mątewki. A że na Jarmarku świątecznym tradycyjnie jest stoisko drewniane, to kupiłam sobie dziś aż dwie :) Ale kawałek drewna to nie wszystko, potrzeba jeszcze haczyka... I tu zaczęły się schody... Do nigdzie nie ma takich małych haczyków, wszyscy wiedzą o co mi chodzi, ale nikt nie ma! Kupiłam więc całkiem spore haki z kołkami rozporowymi (dwukrotnie większe niż potrzeba) i powędrowałam do Kreaterii po czesankę. I podczas zakupów nie licząc już wcale na sukces zapytałam pani, czy może nie ma takich małych haczyków, bo ja już wszędzie pytałam i nikt nie ma i dramat. No i Pani mi znalazła gdzieś w swoich zasobach szufladowych. DWIE SZTUKI!

Pewnie bym się aż tak tym mnie emocjonowała, gdyby nie fakt, że dzięki temu pierwszy raz w życiu mogłam dziś prząść! Moje wrzeciono jest prymitywne, szybko traci obroty i w ogóle, ale jest! Już je mam w łapkach i mogę się bawić. Efekty widoczne powyżej :)

UPDATE
Oto mój pierwszy samodzielnie uprzędziony kłębek - waga około 20/25 gram/ 25 metrów

I mam pytanie do prządek - co zrobić z taką włóczką, żeby się nie rozplatała i rozkręcała? Wyprać czy wystarczy zacząć przerabiać na drutach tak jak jest?

Co zrobić z resztek włóczki? Pomysł 7 - igielniki (20 wzorów)

2011-11-30T18:06:00.001+01:00

Muszę się Wam przyznać, że uwielbiam igielniki.

Mogę godzinami je oglądać, przeczesywać internet w poszukiwaniu inspiracji, nigdy mi się nie nudzą. I jeszcze coś! W domu mam jeden czy dwa igielniki własnej produkcji, których za żadne skarby nie pokazałbym światu, bo są paskudne (niech moim usprawiedliwieniem będzie chociaż fakt, że są praktyczne :D). Dlatego też dzisiejszy temat to też inspiracja dla mnie samej i mobilizacja, by wreszcie zrobić coś ładnego dla siebie :)
Poza tym trzeba przyznać, że igielnik jest to coś, czego potrzebuje każda dziewiarka, więc dzisiejszy post może się okazać inspiracją dla wielu z Was :) Mam nadzieję, że spodobają się Wam wybrane przeze mnie projekty.

Najpierw pomysły zwykłe, ale bardzo fajne.
Wzór pierwszy, wzór drugi, wzór trzeci, wzór czwarty, wzór piaty, wzór szósty

Teraz czas na inspiracje kulinarne - zadziwiająco dużo igielników związanych jest z tematem różnego rodzaju jedzenia i napojów. Smacznego! Wzór pierwszy, wzór drugi, wzór trzeci, wzór czwarty, wzór piąty

Inne fajne pomysły. Wzór pierwszy, wzór drugi, wzór trzeci, wzór czwarty, wzór piąty, wzór szósty

No i na koniec moi faworyci: wzór voodoo, wzór sowy, wzór myszki, wzór kaktusa, wzór babci

I co? Jakieś zmiany na liście robótkowej? Zamierzacie zrobić sobie któryś z tych wzorów?

Wyniki candy jesiennego

2011-11-29T20:40:00.001+01:00

Liście widoczne na zdjęciu wędrują do...

A nie jednak nie. Najpierw lista rankingowa:


Shiart Pisze.. 7 listopada 2011 19:46
Shiart pisze... 7 listopada 2011 19:46 (udostępnienie)
Anonimowy (dorota) 7 listopada 2011 19:59
Anonimowy (dorota) 7 listopada 2011 19:59 (udostępnienie)
glinka121 pisze... 7 listopada 2011 19:46
glinka121 pisze... 7 listopada 2011 19:46 (udostępnienie)
Anonimowy (inka000) pisze... 7 listopada 2011 20:46
Anonimowy (inka000) pisze... 7 listopada 2011 20:46 (udostępnienie)
Duditka pisze... 7 listopada 2011 21:10
reni pisze... 7 listopada 2011 21:11
reni pisze... 7 listopada 2011 21:11 (udostępnione)
Anna pisze... 7 listopada 2011 21:46
Anna pisze... 7 listopada 2011 21:46 (udostępnione)
bonna pisze... 7 listopada 2011 22:53
ROMA Pisze... 8 listopada 2011 09:48
Anonimowy (liliowa) pisze... 8 listopada 2011 12:44
pesymistka13 pisze... 8 listopada 2011 17:45
Anonimowy (quitemaxwork) pisze... 8 listopada 2011 21:05
Anonimowy (sjulluk) pisze... 8 listopada 2011 21:09
Czarna Lola pisze... 8 listopada 2011 21:25
Czarna Lola pisze... 8 listopada 2011 21:29 (udostępnienie)
Anek73 pisze... 8 listopada 2011 22:32
Anek73 pisze... 8 listopada 2011 22:32 (udostępnienie)
wieczka pisze... 9 listopada 2011 09:04
woalka pisze... 10 listopada 2011 10:20
woalka pisze... 10 listopada 2011 10:20 (udostępnienie)
villemo pisze... 10 listopada 2011 14:16
villemo pisze... 10 listopada 2011 14:16 (udostępnienie)
Anonimowy (magdaplawiak) pisze... 10 listopada 2011 19:51
kamarek pisze... 10 listopada 2011 22:35
raeszka pisze... 11 listopada 2011 18:24
Zuza pisze... 11 listopada 2011 20:32
Bożena pisze... 12 listopada 2011 08:20
Tina pisze... 12 listopada 2011 13:09
Kankanka pisze... 12 listopada 2011 20:38
barbaratoja pisze... 13 listopada 2011 14:48
hand made by pstro pisze... 13 listopada 2011 14:57
rachel pisze... 13 listopada 2011 21:00
ciapara pisze... 15 listopada 2011 10:08
alicja11 pisze... 17 listopada 2011 07:40
Anonimowy (renig) pisze... 18 listopada 2011 18:40
jagodaj pisze... 23 listopada 2011 10:05
esophie pisze... 23 listopada 2011 10:09
esophie pisze... 23 listopada 2011 10:11 (udostępnienie)
MozAnna pisze... 23 listopada 2011 11:55
magdowo pisze... 23 listopada 2011 16:42
Kathinna pisze... 24 listopada 2011 18:55
PAKMA pisze... 25 listopada 2011 12:41
irenka pisze... 26 listopada 2011 22:39
Kaśka pisze... 27 listopada 2011 12:12
AgapeArt pisze... 27 listopada 2011 16:58
SkySweet pisze... 27 listopada 2011 21:23
pando-ra pisze... 27 listopada 2011 23:16

A teraz losowanie dziś wyjątkowo online, a nie przy pomocy Pewnego Sierotka. Serwis Random.org był dziś łaskawy dla Shiart. Gratuluję i czekam maila z adresem wysyłki.

Na koniec tylko napiszę małymi literkami, że skończyłam pisać pracę magisterską. Teraz czekają mnie ostatnie poprawki i w piątek będę składać :)

Przepraszam - losowanie candy jutro

2011-11-28T20:11:00.000+01:00

Z przyczyn niezależnych ode mnie nie mogę dziś przeprowadzić losowania zgodnie z obeitnicą. Przepraszam.
Odbędzie się ono jutro.

Zapisy zatem jeszcze trwają, ich zakończenie obwieszczę komentarzem pod odpowiednim postem, więc kto jeszcze się nie dopisał, niech korzysta - candy jesienne.

Co zrobić z resztek włóczki? Pomysł 6- biżuteria

2011-11-27T16:17:00.004+01:00

Pomysł 6
Biżuteria
Biżuteria to bardzo fajny sposób na pozbycie się resztek - najlepiej nadają się do tego fragmenty nici bawełnianych i drobne szydełka oraz niezbyt grube włóczki o ładnych i czystych kolorach. Można pracować z nimi używając drutów lub laleczki dziewiarskiej. Na biżuterię przerobić można również wykonywane przy okazji innych projektów próbki, szczególnie ażurowe, żakardowe lub warkoczowe - wykonane z nich broszki, zawieszki albo bransoletki z pewnością będą stanowiły oryginalną ozdobę. Również niewykorzystane przy innych projektach dzianinowe elementy (np. kwiatki) świetnie się sprawdzą w biżuterii.
Oto moje biżuteryjne typy, mam nadzieję, że przypadną Wam do gustu :)

Proste rzeczy - naszyjniki robione na laleczce dziewiarskiej, na okrągłych drutach lub na drutach pończoszniczych - efekt za każdym razem podobny, prosty, ale fajny. Wzór pierwszy, wzór drugi i wzór trzeci

Teraz kilka fajnych, nietypowych pomysłów - ot dla żartu można sobie coś takiego wydziergać, ubrać raz albo wcale czy podarować jakiemuś hipsterowi z naszego otoczenia :) Przynajmniej będzie zabawniej w naszym życiu albo na ulicy, gdyby taka moda się przyjęła. Wzór pierwszy, wzór drugi, wzór trzeci, wzór czwarty.

Pewnie przydadzą się też jakieś kolczyki... - jakby się spodobały to wzór jest tutaj, tutaj oraz tutaj.

Jeszcze szydełkowe projekty do kompletu (poziom trudności zróżnicowany więc pewnie uda się coś wybrać) - kolorowe korale, delikatny naszyjnik kwiatowy

I na koniec moi faworyci - projekty resztkowe, które uważam za absolutnie genialne w kategorii dzianinowa biżuteria - zobaczcie koniecznie dzianinową lilię, fioletową plecionkę oraz irlandzki naszyjnik ślubny

Przy okazji przypominam, że to już ostatni moment, by zapisać się na moje candy.
Losowanie jutro w godzinach popołudniowo-wieczorno-nocnych. Jeszcze nie wiem kiedy dokładnie, więc trzymajcie rękę na pulsie :)

Co zrobić z resztek włóczki? Pomysł 5- paski

2011-11-26T17:03:00.002+01:00

Pomysł 5.
Paski
To chyba najprostszy sposób na resztki - zrobić coś w paski. Tutaj podobnie jak przy projektach wieloelementowych fragmenty włoczek muszą być do siebie podobne i nie mogą farbować. W zależności od ilość włóczki paski mogą być szersze lub węższe. Jednak co za dużo to nie zdrowo - jeden z kolorów powinien być dominujący i powinno być go wyraźnie więcej niż innych.
Starałam się wybrać dla Was jak najbardziej różnorodne wzory i sposoby zastosowania pasków w dzianinie - generalnie rzecz biorąc wszystko co robicie może być w paski...

Na początek najbardziej popularny wzór pasków na szydełku, tzw. babciny. Nie wiem co ludzie w nim widzą, ale... - klik po wzór

Poprzedni wzór często używany jest w dziecięcych kocykach, więc teraz kolejna rzecz dla dzieci: uroczy sweterek - klik po wzór

Ok, to teraz może coś dla dorosłych (chociaż dla dzieci też się nadaje). Oto interesująca i nietypowa chusta z grubszej włóczki - klik po wzór

Teraz jeszcze dowód na to, że nie tylko wełna się przydaje i letnie rzeczy w paski też wyglądają super - klik po wzór

Teraz wzór kocykowy, który bardzo mi się podoba: nietypowy plaster miodu robiony na drutach - klik po wzór

Tutaj jeszcze fajny przykład na to, że paski wcale nie muszą być poziome, a na dodatek wcale nie muszą zajmować całej powierzchni dzianiny. Bardzo urokliwy sweterek moim zdaniem z tego wyszedł - klik po wzór

Teraz jeszcze przykład fajnej i nietypowej czapki, a do tego bajecznie prostej do zrobienia - klik po wzór

No i na koniec koniecznie muszę Wam pokazać wariację an temat babcinego wzoru, która mi się podoba - fale i zygzaki. Ich robienie jest bardzo proste, a wzór wygląda o niebo lepiej niż przy prostych rzędach :) Przy okazji zwróćcie uwagę na to jak ogromna jest różnica pomiędzy projektami wykonanymi z różnych kolorów i włóczek - klik po wzór

Oczywiście powyższe projekty to tylko przykłady, ale akurat te pasiaki spodobały mi się najbardziej podczas poszukiwań inspiracji w sieci...

Co zrobić z resztek włóczki? Pomysł 4 - zakładki

2011-11-25T20:34:00.002+01:00

Pomysł 4.
Zakładki
Wystarczy naprawdę kawałeczek włóczki, by wykonać zakładkę. Nie wiem jak u was, ale u mnie taki drobiazg zawsze się przydaje, bo zakładam książki wszystkim co wpadnie mi w ręce - najczęściej biletami MPK, paragonami itp. Na Ravelry jest naprawdę sporo fajnych wzorów zarówno na druty jak i na szydełko. Poniżej prezentuję moje ulubione - żeby Was nie zanudzić wybrałam możliwie różnorodne zakładki.

Najpierw ażurowa zakładka szydelkowa - klik po wzór

I znów szydełkowa zakładka - klik po wzór

A teraz coś dla drutujących (poczucie humoru wymagane!) - klik po wzór

Do zestawu podpowiedzi dodaję jeszcze narożną zakładkę - klik po wzór

Podoba mi się jeszcze taka nietypowa zakładka ze skrzatem - klik po wzór

Fajnym pomysłem może być również zakładka-kwiat - klik po wzór

Oczywiście poza powyższymi przykładami jako zakładkę można wykorzystać dowolną podłużną próbkę ściegu, właściwie nadają się wszystkie. Jedyny wyjątek mogą stanowić bardzo grube próbki warkoczowe, bo są dość grube i źle układają się pomiędzy kartkami książki.

Wrzeciona!

2011-11-24T17:03:00.008+01:00

Dziś jednodniowa przerwa w cyklu, ale po prostu muszę się Wam pochwalić moim nowym nabytkiem, a wlaściwie prezentem od Mojego Mężczyzny na Mikołajki... Nie będę Was trzymać dłużej w niepewnosci oto on:

A teraz czas na trochę więcej szczegółów...
Od rozmowy z aplaką w tle nie mogę przestać myśleć o przędzeniu.

W ogóle samodzielny wyrób włóczki spędza mi sen z powiek od dość dawna, Marzy mi się kontrola nad całym procesem od stadium owcy, poprzez przygotowanie wełny, przędzenie, farbowanie, aż po gotową dzianinę na końcu. Póki co ograniczę się jedynie do trzech ostatnich elementów, ale to dla mnie i tak wielka radość i wyzwanie.

Ostatnio trochę czasu spędziłam na blogu Polskich prządek no i potem na Youtube, a ostatecznie wylądowałam na Etsy...
Najpierw przeglądałam oferty wrzecion z Europy, pomyślałam, że oszczędzę na przesyłce, ale okazało się, że wcale nie. Na naszym kontynencie cena zestawu (jedno wrzeciono + trochę czesanki) to około 15-18 dolarów + 4 dolary przesyłka, a w USA mam 3 wrzeciona różnej wielkości, 100 gram czesanki i wysyłkę za 24 dolary. Gdyby ktoś był zainteresowany to korzystałam z tego sklepu, konkretnie z tej oferty. Wszystkie zdjęcia mojej zdobyczy są pożyczone ze sklepu, gdzie dokonałam zakupu. Jeszcze 2 fotki mam dla Was:

W sumie cała zabawa kosztowała mnie 56 złotych i 7 dolarów z konta Paypal, w przeliczeniu około 80 złotych. Ten spontaniczny zakup nieco odsuwa w planach inne rzeczy, które są na mojej liście, ale trudno. Amazon i knitting loom muszą jeszcze trochę poczekać...

No i przy okazji muszę Wam pokazać jeszcze jedną rzecz, coś co na pewno kiedyś będzie moje... Najwspanialsze wrzeciona jakie widziałam w życiu (zdjęcia pochodzą z oferty tego sklepu):

Obiecuję, że jutrzejszy odcinek cyklu pomysłów na wykorzystanie resztek włóczki ukaże się już bez przeszkód, zgodnie z planem. Ale dzisiaj po prostu musiałam się pochwalić zdobyczą.
Kupiłam, zapłaciłam, ale jeszcze nie mogę uwierzyć, że za kilka dni będę ten zestaw trzymać w rękach... Niech mnie ktoś uszczypnie!

Co zrobić z resztek włóczki? Pomysł 3 - melanż

2011-11-23T18:00:00.002+01:00

Pomysł 3.
Melanż
Kiedyś pozbyłam się w ten sposób całej reklamówki ścinków - szydełko 3.5mm i pewna specyficzna potrzeba spowodowały powstanie nietypowego plecaka przeznaczonego do noszenia bębnów. Nie byłoby w tym nic interesującego, gdyby nie to, że powstawał on z najróżniejszych włóczek - liczyła się grubość nitki z której robiłam - składała się ona zazwyczaj z 2, 3 lub 4 różnych nitek. Miałam spory wybór, więc dobierałam kolory tak by pasowały lub były ładnym kontrastem. Dołożyłam do tego dno i górną klapę z czarnej Puchatki i wyglądało świetnie. Bardzo żałuję, że nie mam żadnej dokumentacji tego dzieła. Jednak polecam szczerze tą metodę wykorzystywania resztek.

Ostatnio przypomniałam sobie o tej metodzie i dziergam w ten sposób bardzo grube rzeczy na szydełku 12 mm. Mam nadzieję, że wkrótce będę mogła Wam pokazać coś fajnego wykonanego w ten sposób.
PS. To jeden z pomysłów, który przyszedł mi do głowy podczas wycinania linorytów. Rzeczy wykonane w ten sposób bardzo pasują moim zdaniem do rynku amerykańskiego (oni tam lubują się w pstrokaciźnie), więc wszystkie ukończone rzeczy trafią do mojego sklepiku rękodzielniczego na Etsy :)

Źródło zdjęcia - warto zajrzeć tam poszukując dodatkowych pomysłów na wykorzystanie resztek.

Co zrobić z resztek włóczki? Pomysł 2 - projekty wieloelementowe

2011-11-22T17:55:00.002+01:00

Pomysł 2.
Projekty wieloelementowe
Nie dość że składają się z niewielkich kawałków to na dodatek każdy z elementów może być w innym kolorze, więc uda się zużyć nawet bardzo małe kawałki. Resztki muszą być jednak podobnej grubości, nie mogą farbować i powinny mieć podobny skład.Aby uniknąć efektu pstrokacizny warto wprowadzić jeden dominujący kolor neutralny, którym zostaną obrobione dookoła wszystkie elementy przed połączeniem - dzięki temu powstanie tło, które wyeksponuje kształt poszczególnych fragmentów układanki.

Żródło zdjęć

Co zrobić z resztek włóczki? Pomysł 1 - freeform

2011-11-21T17:55:00.001+01:00

W związku z problemami czasowymi przy dyplomie i pracy magisterskiej będę mieć aż do grudnia bardzo mało czasu na blogowanie - to około 3 tygodnie. Nie chce rezygnować z codziennych spotkań z Wami,zależy mi też aby wytrwać w obietnicy danej sobie i udowodnić, że jednak potrafię robić coś regularnie, nawet mimo niesprzyjających warunków. Nie chcę się teraz poddać!

Więc wymyśliłam coś takiego - od dziś co najmniej do 11 grudnia będę codziennie (z przerwą na losowanie jesiennego candy 28.11.2011, zgodnie z wcześniejszą obietnicą) publikować kolejny fajny sposób na resztki włóczek.

Początkowo miał to być jeden post, który przygotowuje już dość dlugo, ale treści jest tyle, że spokojnie mogę to rozbić. Cykl podsumuje post zawierający odnośniki do wszystkich pozostałych tak, by dało się dotrzeć do tych inspiracji z jednego miejsca, można było sobie zapisać to w ulubionych zakładkach albo komuś wysłać. Przecież każda osoba zajmująca się szydełkiem czy drutami wie, że resztki włóczki i niepełne kłębki to prawdziwa zmora - wyłazi toto po pewnym czasie z każdego kąta! Wolne miejsce powoli zapełnia się niepotrzebnymi, pojedynczymi, niewykorzystanymi przy innych projektach kłębkami i zaczynamy się zastanawiać co z tym wszystkim zrobić. A pomysłów na przerobienie tego w sensowny sposób zawsze brakuje, przynajmniej u mnie.

Ostatnio mój resztkowy karton zrobił się już dość pełny, więc poszukałam w sieci pomysłów na wykorzystanie tych ogryzków.

Pomysł 1.
Szydełkowe freeform
Im więcej kolorów, struktur, faktur i wzorów tym lepiej. Robotkę można zszywać lub robić w jednym kawałku dołączając różne nitki.

Źródło zdjęć

Freeform można dowolnie kształtować tworząc z niego różne użyteczne przedmioty - czapki, szale, poncho, torebki itp.

Można wykonywac też freeform jednokolorowy, ale to już wyższa szkoła jazdy

Źródło zdjęć

Podoba się Wam pomysł cyklu?
Przydadzą się Wam takie inspiracje?
Macie jakieś swoje sposoby na resztki włóczki?

Dopuszczająca

2011-11-19T14:50:00.001+01:00

... komisja uznała, że być może nadaję się jednak na magistra sztuki.

Oczywiście nie zabrakło niespodzianek - tym razem największą stał się termin złożenia gotowych prac. Czeka mnie kolejne 2 tygodnie wyjęte z życiorysu. Już nie mogę się doczekać :/

Dzień wykańczania

2011-11-18T23:31:00.002+01:00

Dzisiejszy dzień mnie wykończył, stąd tytuł posta. Ale nie tylko...

Po pierwsze rzutem na taśmę udało mi się dziś skończyć trzeci linoryt i uzyskać czyste odbitki wszystkich trzech matryc, które muszę mieć na jutro. Szkoda tylko, ze w pracowni było tyle ludzi, bo trudno było pracować i wszyscy sobie nawzajem przeszkadzali. dałam z siebie wszystko i jeszcze troszeczkę przy wycinaniu, co przy pracy skutkuje bólem kciuka w prawej dłoni. Mam nadzieję, że kilka dni przerwy załatwi sprawę... Martwi mnie trochę, że odczuwam ból także przy drutowaniu. Może przeproszę się z szydełkiem na ten czas...

Wiele pokazać nie mogę, ale fragment na pewno nie zaszkodzi. Oto mój dyplom:

A po drugie, gdy wróciłam z pracowni wreszcie mogłam siąść z drutami bez wyrzutów sumienia. No i skończyłam otulacz liliowy! Jest śliczny, aż żałuję, że nie korzystam z takich rzeczy. Może kogoś ucieszy...
Zdjęcia na szybko, nitki jeszcze nie pochowane, przy sztucznym świetle. Heh, ale takie albo żadne, więc proszę przymknąć oko na niedoskonałości :)

Najpierw na płasko:

I z wkładką mięsną :)

Proszę, trzymajcie za mnie kciuki jutro od 9:00. Będziecie pamiętać?

Postępy magisterskie

2011-11-17T14:21:00.002+01:00

Niestety znów bez zdjęć, bo nie mogę pokazać prac przed prezentacją ich komisji na obronie.
Łatwo wrzucić coś do sieci, ale trudno później udowodnić, że nie jest się wielbłądem i prezentowane prace naprawdę są autorstwa osoby, która się pod nimi podpisuje...

W każdym bądź razie mocno odczuwam pośpiech w tej chwili. Prace nad ostatnim wzorem postępują szybciej niż nad poprzednimi, ale przede mną jeszcze sporo pracy. Być może czeka mnie nawet noc nad matrycą, co wcale mnie nie cieszy...

Stan dyplomu na dzień dzisiejszy:
Linoryt 1 - 100% + odbitka na czysto
Linoryt 2 - 100%
Linoryt 3 - 40%
Linotyt 4 - 0% (do zrobienia po dopuszczeniu)
Linoryt 5 - 0% (do zrobienia po dopuszczeniu)

Do jutra do godziny 16:30, 3 matryce muszą być gotowe, bo od 17:00 do 20:00 mam dostęp do prasy drukarskiej i jest to termin nieprzekraczalny, bo w sobotę zabrać ze sobą muszę 3 odbitki na czysto.

Jeśli chodzi zaś o teoretyczną pracę magisterską, to gotowe do druku mam już 4 rozdziały - połowę z tych, które zaplanowałam, jednak objętościowo za mną już mniej więcej 2/3 pracy, bo pozostałe rozdziały będą krótsze od tych już napisanych. Z części pisemnej jestem nawet bardziej dumna niż z artystycznej...

Powiem Wam jeszcze coś w sekrecie - wycinanie dobrze wpływa na nowe pomysły, bo ręce pracują, ale głowa ma wolne i może błądzić po antypodach, kombinować, wymyślać... Więc na pewno wiec nie będziecie się ze mną tu nudzić :)
Na razie tajemniczo, ale mam nadzieję, że wkrótce pojawią się już konkrety...

Codzienne blogowanie - podsumowanie miesięczne

2011-11-16T14:00:00.003+01:00

Na początku szybka relacja z frontu dyplomowego:
Linoryt 1 - 100%
Linoryt 2 - 100%
Linoryt 3 - 0% (właśnie go zaczynam)

A teraz już do rzeczy
Dziś mija miesiąc mojego codziennego blogowania. Dla mnie to powód do wielkiej radości. Bo się udało mimo niesprzyjających warunków! Myślę sobie o ile prościej będzie gdy natłok zajęć będzie mniejszy i aż mi się serce raduje... Przy okazji przypominam, że gdyby ktoś chciał podjąć wyzwanie i umieścić na swojej stronie podobny licznik codziennego blogowania wystarczy skorzystać z powyższego linka, a na stronie wybrać tylko datę początkową i wkleić odpowiedni kod na swojego bloga.

O moich spostrzeżeniach pisałam już wcześniej - możesz przeczytać tamto podsumowanie tygodniowe, jeśli chcesz. Tym razem chcę wam opisać moje odczucia po miesiącu spędzonym z Wami:

poświęcam na bloga sporo czasu
czasem jest mi trudno wygospodarować czas na pisanie, ale się staram
moje posty są krótsze niż wcześniej
zazwyczaj na post poświęcam mniej czasu niż wcześniej
powstają jednak także bardziej rozbudowane posty, do których zbieram materiały przez dłuższy czas - takim przykładem jest post o tym, co można zrobić z resztek włóczki, który wymaga ode mnie sporo poszukiwań albo cykl z kursem linorytu, który robię przy okazji dyplomu
tematów mam znacznie więcej, więc nie grozi mi brak pomysłów na następne posty
jestem bardziej twórcza, bo staram się mieć jak najwięcej rzeczy do pokazania
organizacja czasu staje się u mnie mistrzostwem świata, żeby wszystko zmieścić w jednej, krótkiej dobie
poruszam na blogu więcej tematów niż wcześniej, zazwyczaj posty są ze sobą jakoś powiązane
częściej piszę też o bardziej życiowych, prywatnych sprawach
ruch na blogu w ciągu miesiąca codziennego pisania zwiększył się niemal trzykrotnie, na co złożyło się kilka czynników, m. in. poprawienie moich pozycji w wynikach wyszukiwania przez Google, odwiedziny stałych czytelników oraz trwające candy
Wasza obecność mnie motywuje - mam szaloną wenę i chęć do pracy, wiedząc że ktoś patrzy, setki pomysłów kłębią się w mojej głowie...
jestem na bieżąco jeśli chodzi o obserwowane blogi, czytam prawie każdy Wasz post, chociaż nie zawsze komnetuję
udowodniłam sobie, że potrafię robić cokolwiek regularnie, codziennie i przez dłuższy czas, dla mnie to naprawdę wielka sprawa. I to chyba dla mnie jest największa wartość codziennego blogowania.

Przy okazji mam pytanie do Was. Jak często tu zaglądacie? Codziennie? Kilka razy w tygodniu? Raz na miesiąc? A może jeszcze rzadziej?

Jak przekonać mężczyznę do włóczkowych zakupów?

2011-11-15T16:12:00.001+01:00

Wczoraj obiecywałam Wam tą opowieść, więc zapraszam...

Rozregulował się mój zegar biologiczny - w związku ze stresem, kawą, zmianą czasu... W każdym bądź razie ostatnio zdarza mi się mieć problemy z zasypianiem, a na dodatek kładę się bardzo późno. No i kilka dni temu wniknęła z tego zabawna sytuacja :)

Leżę już w łóżku, przewracam się niemożliwie i zaczynam gadać do Mojego Zmęczonego Mężczyzny. Po którejś zaczepce słownej z mojej strony następuje taka wymiana zdań:
- A może ty sobie barany policz i daj mi spać, co? Późno jest...
- Hmm, hmm barany powiadasz... Jakby nie patrzeć to owce, taki kłębki instant do samodzielnego przyrządzenia... Fajnie byłoby mieć owce do liczenia, wiesz...
- Mhm - odmruknął Mój Zmęczony Mężczyzna - Ale nie masz ich gdzie trzymać - dodał jeszcze
- Jak to nie mam? Twoi rodzice mają domek ogrodzony Twoja Mama na pewno chciałaby owieczkę :) Zresztą przed blokiem mamy spory trawnik z obu stron, miałaby co jeść. A teraz jak przestawiliśmy kanapę to akurat się znalazło miejsce, żeby ją trzymać w nocy. Ale wiesz co owce są niezłe, ale lama to by było to. Wyobrażasz sobie, śliczna milutka alpaka, tylko moja...
- A ty byś ją umiała na kłębki przerobić? - Mój Zmęczony Mężczyzna jak zwykle trzymał się konkretów
- Nauczyłabym się! Faraberia z Pragi organizuje kursy - 400 zł, 2 dni i już będę umieć. Co za problem... noo tylko potem musiałabym sobie swój kołowrotek kupić, widziałam na Alledrogo - minimum 1000 złotych... Ale to nic na początku mogłabym mieć wrzeciono, też tam widziałam i tylko 30 złotych!
- A nie lepiej byłoby zamiast lamy od razu najpierw kupić sobie wełnę? - Mój Zmęczony Mężczyzna
- No w sumie tak, ale gdzie? - odpowiedziałam pytaniem na pytanie - zresztą wtedy pewnie to już by nie było takie oplacalne przerabiać ją na kłębki i potem na coś użytecznego...
- Mhm... Ale czy to by w ogóle opłacalne było? Nie lepiej kupić gotowe? I pewnie jeszcze wyjdzie taniej, bo tu lama, transport, kołowrotek, dodatkowy pokój, żeby to wszystko zmieścić...

- To co, ile mogę sobie kupić?

Mój Mężczyzna chyba nie chce zamieszkać ze mną, fretką i alpaką w kawalerce. Więc dostałam oficjalne pozwolenie na znaczące zwiększenie zapasów motkowych :) O cały wielki karton! A może jeszcze uda mi się do tego maszynę dziewiarską przemycić :)

Otulacz - nie wytrzymałam...

2011-11-14T22:26:00.002+01:00

Wczoraj nie dałam rady i wieczorem zabrałam się za druty - jednym z motywatorów była włóczka z najnowszej dostawy. 3 kłębki moheru w pięknym liliowo-błękitno-szarym kolorze. Bardzo delikatnym i pięknym. W ogóle jestem dziwna, bo bardzo lubię dziergać z moheru, szczególnie takiego topornego, grubego. A takie kłębki to rzadkość, więc ich obecność, szczególnie w większej ilości bardzo mnie ucieszyła.

Nie wiem czy kolor na zdjęciach jest zgodny z rzeczywistością, ale bardzo się starałam utrafić. Wydaje mi się że na drugim zdjęciu najbardziej podobny jest do rzeczywistości - taki blady, delikatny i zamglony...

Wzór najprostszy z możliwych - najpierw jeden kłębek wzorem pończoszniczym, potem jeden kłębek ściągaczem 5x5, a potem ostatni kłębek znów pończoszniczym. Drutuję w okrążeniach, na żyłce mam 120 oczek.

A teraz dla odmiany wracam do linorytów - uparłam się, że dziś skończę wycinać drugi z nich. Zostało mi już bardzo niewiele.

A jutro opiszę Wam jak przekonałam Mojego Mężczyznę, że każda ilość włóczki jest mi potrzebna i dobrze, że sobie ją kupuję. To nie było specjalnie trudne :)

Długi weekend wycięty z życiorysu

2011-11-13T20:21:00.001+01:00

Dosłownie!

Przez 3 dni praktycznie nie wstawałam od biurka, nieustannie wycinając linoryty dyplomowe. Mam odciski na palcach, kilka razy cię przecięłam, na szczęście obyło się bez poważniejszych strat w ludziach i sprzęcie. Bolą mnie stawy prawej dłoni. Wszystkie! Dokucza mi kręgosłup...

Dziś bez zdjęć, bo nie chce mi się już użerać z aparatem.

Stan na tę chwile:
Linoryt 1: 100%
Linoryt 2: 90%
Linoryt 3: 0%

Koniec tej nierównej walki w piątek.
Mam dość.
Idę wycinać... Do północy daleko...

Jesienna inspiracja - 25 sposobow noszenia szalika

2011-11-11T11:27:00.001+01:00

Dziś tylko świetny filmik dla Was i uciekam wycinać linoryt:

Chcę sprawdzić ile mi się uda zrobić w ciągu jednego dnia, kiedy jestem wypoczęta, nie mam innych zaplanowanych zajęć i gdy nie będę się opieprzać, robić przerw, wykręcać się od roboty. Plan maximum: skończyć drugą matrycę, plan minimum: zbliżyć się do tego najbardziej jak się da.
Stan na teraz:
Linoryt 1: 100%
Linoryt 2: 50%
Linoryt 3: 0%

PS. W związku z tym, że jutro będę zaczynać nowy linoryt, to zrobię dla was kurs tej techniki krok po kroku, o co zostałam poproszona w komenarzach. Co Wy na to?

No to zabieram się do pracy. Trzymajcie za mnie kciuki!

PS 2 Byliśmy na spacerze i porobiliśmy zdjęcia - podmieniłam fotki w poście o rozdawnictwie liściastego kompletu - candy trwa jeszcze dość długo, więc zapraszam do udziału :)

Szyjogrzej czekoladowy

2011-11-10T16:44:00.003+01:00

W archiwum moich prac zabrakło tego projektu - prosty czekoladowy szyjogrzej, niezbyt duży, wykonany prostym wzorem strukturalnym. W zestawie jest "ubranko" na niego - w zamyśle ma ono służyć do noszenia w torebce szyjogrzeja na wypadek zimniejszej pogody i korzystania z niego w razie potrzeby. Dzianina jest niezbyt posłuszna w kwestii zajmowania małych ilości miejsca, więc pomyślałam, że fajnie byłoby ją jakoś ujarzmić, tak by mogła właścicielowi towarzyszyć na co dzień.
Otulacz czekoladowy można kupić na Etsy, gdyby komuś się spodobał.

Szyjogrzej wygląda tak:

I jeszcze detal "ubranka":

Poza użytkowymi zaletami etui pozwoliło ono zużyć włóczkę do końca, do ostatniego kawałeczka. To jeden ze sposobów na pozbycie się resztek włóczki. Piszę obecnie post na ten temat, który wkrótce postaram się opublikować. Chętnie więc poznam Wasze sposoby na resztki włóczki.

PS.
Proszę dajcie mi znać czy coś widzicie na zdjęciach, bo okazuje się że mój monitor potwornie oszukuje na kolorach i jasności. Jestem załamana :(

Postępy przy Haruni

2011-11-09T17:43:00.000+01:00

Kilka godzin dziergania w sobotę a wcześniej w piątek podczas podróży do i z Opola zrobiły swoje. Haruni urosła zauważalnie. Po naciągnięciu ma już około 70-80 cm w najdłuższym miejscu i dwa razy tyle na szerokość. Nawet nie wiem ile oczek jest an drutach - jak liczyłam ostatni raz w pociągu to było około 250, czyli teraz na pewno przekroczyłam już 300. Chusta wygląda tak:

Będzie to w ogóle najbardziej różnorodna chusta jaka świat widział, bo najpierw robiłam ją źle i nawet o tym nie wiedziałam (oczka przekręcone zamiast zwykłych). Potem stwierdziłam, że tak w ogóle to dzianina wychodzi jedna zbyt ścisła i w sumie mogę mieć na palcu jedno nawinięcie włóczki mniej (nadal dziergałam nie tak jak trzeba, ale przynajmniej było w tym więcej luzu :-P). No a teraz stwierdziłam, że w sumie te przekręcone oczka są bez sensu. Żeby to pruć to bym chyba musiała na głowę upaść, a jak ciągle będę miała w robocie coś "pokręconego", to się nigdy nie przestawię. No to dziergam teraz luźno i tak jak trzeba. A różnorodne oczka się w blokowaniu wyrównają. O!

Muszę przyznać że po pierwsze nigdy więcej nie będę przerabiać tak cienkiej nitki na tak drobnych drutach przy okazji szala albo chusty - plan był niezły, ale w praktyce w ogóle się nie sprawdził - trzeba było wziąć "piątki"! ot, kolejna nauczka dla żółtodzioba :) Po drugie włóczka jest wspaniała i tylko to powoduje, że nawet jeśli walnę to na jakiś czas w kąt, to ostatecznie wracam do tej dzianiny. Przyjemnie jest nad nią pracować, miło trzymać ją w rękach... Zastanawiam się nawet czy nie kupić kilku motków i nie zaszaleć z jakimś delikatnym jak mgiełka sweterkiem na lato. Ale będę musiała trochę odpocząć od tej cienizny, zanim się za to zabiorę, bo musiałabym do tego mieć druty 2 lub 2,5 mm, żeby materiał był dość ścisły i lejący, taki jaki sobie wymarzyłam...

Każdy robi to, na czym się zna

2011-11-08T17:14:00.001+01:00

Świat byłby wtedy prostszym i lepszym miejscem. Tak myślę...

A tutaj mam dla Was najlepszy przykład - w pracy zajmuję się m. in. namingiem, czyli nadawaniem nazw rożnym rzeczom, które do tej pory nie istniały, zazwyczaj chodzi o strony internetowe, ale nie tylko... Wbrew pozorom to naprawdę ważne, chociaż wygląda tak niewinne, ale o tym moze przy innej okazji...

Okazało się, że urocza osoba - Devorgilla - akurat potrzebuje nazwy dla powstającej firmy i w zamian proponuje gratyfikację w postaci wspaniałego szala, którego na pewno nigdy w życiu bym sobie nie wydziergała sama. Więc ja jej, ona mi i tym sposobem obie jesteśmy zadowolone.

Ja mam szal aż gęsty od plecionek, w którym zakochałam się od pierwszego wejrzenia, a ona nazwę dla swojej firmy - Gaeli.

Zobaczcie jaki piękny - niej na blogu:

A tutaj moje zdjęcia (niestety jeszcze nie nadaję się do prezentacji dość blada i chora, ale obiecuję ludziowe zdjęcia wkrótce, póki co na płasko)

PS.
Zajrzyjcie koniecznie do galerii Gaeli - cuda, które ta kobieta potrafi wyczarować drutami są po prostu nieprawdopodobne. A ceny naprawdę przystępne! Na pewno wybierzecie coś dla siebie, a przy okazji wesprzecie start kolejnego rękodzielniczego biznesu. Promocja takich niezwykłych osób to dla mnie niemal obowiązek i dlatego polecam z czystym sumieniem, chociaż za darmo.
Co więcej, jeśli będziecie mieć szczęście, to może się Wam uda ustrzelić coś fajnego w Candy

Candy jesienne - liście szukają nowego domu!

2011-11-07T19:09:00.007+01:00

Wzór liści już znacie, moja opinia o Pavarotti też nie jest Wam obca. Pochwaliłam się też że już skończyłam szal i że dziergam czapkę. No i ją też skończyłam. Nawet nitki już pochowane :) Jak nie u mnie.

Obiecałam też candy. I oto ono!
Dziś wreszcie udało mi się złapać trochę dziennego światła, więc mogę Wam pokazać co jest do wygrania.

Zasady zabawy:
1. Oddam w dobre ręce ręcznie robiony szalik oraz czapkę z liściastym wzorem. Ciepła, modna i bardzo miła w dotyku. Na dodatek hipoalergiczna, bo w całości wykonana ze sztucznych włókien.
2. Zgłoszenie do zabawy = komentarz pod tym postem. Wymagam również umieszczenia na blogu podlinkowanej informacji o zabawie. Osoby nieposiadające strony proszę o pozostawienie adresów mailowych, bym mogła się z nimi skontaktować w razie wygranej. Komentarze jednej osoby będą brane pod uwagę w losowaniu tylko raz, za wyjątkiem tych z pkt. 3.
3. Dodatkowy los przysługuje osobom, które opublikują informacje o zabawie wraz z linkiem do tego posta na Facebooku, Twitterze, forum itp. Tutaj jednak będę wymagała dodatkowego komentarza potwierdzającego (na Facebooku i Twitterze wystarczy kliknąć w datę dodania, by uzyskać link bezpośredni do konkretnego statusu). Ta opcja nie jest obowiązkowa, ale jeśli komuś zależy na zwiększeniu swoich szans w losowaniu to proszę bardzo.
4. Losowanie zwycięzcy przeprowadzone zostanie 28 listopada w godzinach popołudniowo-wieczorno-nocnych. Wyniki umieszczone zostaną na blogu oraz na fanpage na Facebooku.
Proste prawda?

Byłoby mi bardzo miło, gdybyście zechcieli dołączyć do grona Obserwatorów bloga (odpowiedni moduł w bocznej szpalcie). Chciałabym, żebyście wracali do mnie co jakiś czas i oglądali moje nowe prace.

Zdjęcia plenerowe z wkładką mięsną :)

To co, macie ochotę na ciepły komplet jesienno-zimowy?

Bądźcie na bieżąco :)

2011-11-06T23:41:00.002+01:00

Dziś pokazać mogę tylko gotową matrycę do linorytu, ale dla niewprawnego oka to widok niezbyt interesujący. Więc sobie odpuszczę
Stan prac na dziś:
Linoryt I - 100%
Linoryt II - 20%
Linoryt III - 0%

A tak w ogóle to post powstał po to, żeby Wam przypomnieć, że w bocznej szpalcie bloga jest takie miejsce (pod licznikiem odwiedzin), gdzie można zakliknąć, że jest się Obserwatorem i potem na koncie Google pojawia się informacja o nowych postach. Więc jakby ktoś chciał być na bieżąco, to klik klik! Niestety czasem widget nie chcę się wczytać jak należy i trzeba odświeżyć stronę. Póki co licznik wskazuje 237 osób :)

Post miał być wcześniej, ale mam jakieś problemy ze stabilnością działania komputera i znów piszę w śroku nocy, kiedy nikt tego nie czyta :/

Spotkanie robotkowe w realu

2011-11-05T21:58:00.000+01:00

Jak zawsze było super!
Oczywiście moja lista zakupowo-włóczkowa oraz lista wymarzonych projektów wydłużyły się dramatycznie w ciągu tych kilku godzin, ale to nic nowego w sumie. Zawsze tak mam jak się namacam i naoglądam różnych cudów kłębkowych... Ale za to przy pogaduszkach życiowo-drutowych przybyło sporo mojej Haruni dla babuni.

Odebrałam obiecane pomponiki od Scriptorii, więc mam co robić w przerwach pomiędzy wycinaniem linorytów.

Przy okazji pochwalę się też, że prawie skończyłam pierwszy linoryt dyplomowy. Drugiego jest około 20%, a trzeciego nie ma jeszcze wcale. Na 19. listopada 2011 muszą być gotowe i odbite, bo wtedy mam dopuszczenie. Ale czasu mam jeszcze sporo, więc powinno się udać.

Dziś ekspresowo, bo po blogowym poranku i spotkaniu drutowym czeka mnie jeszcze codzienna porcja wycinania i nie ma zmiłuj. Przyjemności już były, więc czas wrócić do obowiązków.

I na koniec jeszcze informacja o fajnym candy - do zgarnięcia u Biety mój wymarzony Summit

Włóczkowy zakupoholizm

2011-11-04T17:17:00.003+01:00

No i znów kupiłam sobie kłębki, ale tym razem się wycwaniłam i poszperałam na Alledrogo :) No i za 23 złote ( z wysyłką!) biegną do mnie takie kłębki:

Na próbki będą akurat, a może się okaże, że wśród nich będzie niespodziewanie coś naprawdę interesującego.W ogóle strasznie się ostatnio rozinwestowałam w kwestii robótkowej, a na dodatek przede mną jeszcze dwa ważne zakupy: knitting loom i drugi zestaw drutów HiyaHiya, tym razem ten grubszy. Heh, trzeba byłoby trochę przystopować, bo zbankrutuję...

Poza tym wciąż jestem chora, wczoraj nie było na blogu posta dlatego, że najzwyczajniej w świecie nafaszerowana lekami przeciwgrypowymi zasnęłam po pracy, przespałam cały dzień i obudziłam się dopiero rano. Pobyt w Opolu u promotorki w dniu dzisiejszym niestety nie przyczynił się do poprawy mojego stanu zdrowia...

A teraz uciekam na spotkanie robótkowe online (na Facebooku) wycinać linoryty i już nie mogę się doczekać jutrzejszego spotkania drutowego na żywo.

Nic ciekawego

2011-11-02T17:59:00.000+01:00

Czapkę liściastą skończyłam w poniedziałek wieczorem. Mam więc komplet.

Po powrocie od babci wiem też, że czeka Was candy - nowym właścicielem czapki i szalika z Pavarotti zostanie ktoś z czytelników, ale to dopiero pod koniec tygodnia, bo muszę złapać trochę światła i porobić zdjęcia prezentów, przygotować grafikę konkursową itp. Ale już możecie trzymać rękę na pulsie.

Tak w ogóle to przeziębiłam się na cmentarzu wczoraj. Było ciepło, ale wiało i chyba się rozłożę.

No i na koniec ogłaszam nabór na zakupy włóczkowe w tym sklepie - mnie interesuje właściwie tylko tęczowa wełna (na samym dole), ale jak zobaczyłam, że kłębek kosztuje 3 euro a wysyłka prawie 7 to zwątpiłam i chętnie znajdę kogoś kto chciałby się podzielić kosztami. Kłębek tej tęczowej będzie kosztował około 15 złotych przy zakupie 15 sztuk, a sama nie jestem w stanie tyle teraz zainwestować, bo przygotowuję się w tym miesiącu do innego dużego zakupu robótkowego. Pojedynczy to koszt około 45 złotych, więc... Kto z Wrocławia i okolic ma ochotę na takie tęczowe albo cieniowane cudo?

Czekam na zgłoszenia w komentarzach.

Zaległe fotki i początki liściastej czapki

2011-10-31T14:57:00.002+01:00

Dziś nie szłam do pracy, więc udało mi się złapać chwilkę ze słońcem. Efektem są zaległe fotki.

A wiec po kolei - najpierw pomponikowy szal:

Następnie skarpetki z mięsną wkładką :) Oczywiście złośliwość przedmiotów martwych musiała dać o sobie znać - mam 3 źle przerobione oczka w całym projekcie - i co? - i oczywiście właśnie to miejsce znalazło się na pierwszym planie, bo wzięłam do fotki niewłaściwą skarpetkę! No to pooglądacie sobie prawdziwą ręczną robotę z pomyłką :)

A ta dziurka przy pięcie to mój błąd - przerobiłam rzędy nie tak jak trzeba, źle zrozumiałam instrukcję i oto jest wywietrznik :) Ale we wszystkich czterech miejscach łączenia pięty jest taki sam, więc głupi się nie domyśli, a mądry pomyśli że tak ma być :-)

No i na koniec Pavarotti:

Szalik już gotowy, zostało tylko nitki pochować, poszły na niego dwa motki, a uzyskane wymiary to to koło 20 cm szerokości i 180 cm długości (przed blokowaniem). "Zostatny" kłebek przerabiam właśnie na czapkę z liściastym wzorem z Ravelry.

Jakby ktoś miał ochotę na podobny komplet to klik tu po szalik oraz klik tu po czapkę i proszę sobie wydziergać. Wzory opatrzone są tak czytelnymi schematami, że znajomość języka angielskiego nie jest potrzebna.

Komplet z Pavarotti miał pójść do mojego sklepiku rękodzielniczego na Etsy, ale włóczka jest zbyt ryzykowna na sprzedaż (kłaczki/mechacenie/wysnucie przędzy), więc zostanie nim obdarowany ktoś z moich bliskich, jeśli wyrazi taką chęć lub ktoś z czytelników bloga jeśli nie znajdę chętnych w realu (rozdałabym Wam od razu, ale nienawidzę stać w kolejce na poczcie i staram się tego unikać jak ognia).

Ok. Obiecane fotki. Kolory włóczki dokładnie takie jak na pierwszym zdjęciu.

Wzór szalika jeszcze przed blokowaniem. Kolory trochę przekłamane (fotka z wwczoraj wieczorem).

Jesteście super! Dzięki!

2011-10-30T11:06:00.003+01:00

Życzę Wam miłej niedzieli.

Bez Was to miejsce nie miałoby sensu. Naprawdę. Pamiętajcie o tym!

Post dwuczęściciowy - stan prac rano i wieczorem

2011-10-29T23:10:00.000+02:00

Dziś będę wycinać linoryt (lub linoryty, jeśli stracę cierpliwość do dłubaniny, która mi została przy jednym z nich). Stan na tę chwilę:

linoryt 1 - około 60%
linoryt 2 - 0 %

Linoryt 1 prezentuje się następująco - dla niewprawnego oka położone są na nim elementy wzoru, który pozostaje do wycięcia (w tle Centrum Sterowania Wszechświatem należące do Mojego Mężczyzny)

Wieczorem w tym miejscu pojawi się uzupełnienie z aktualnym zdjęciem, żeby można było zobaczyć jak wiele pracy można wykonać w ciągu jednego dnia. Przyznaję - dzisiejszy post jest bardziej dla mnie niż dla Was, bo potrzebuje motywacyjnego kopa, by pracować zawzięcie nad dyplomem.

Po całym dniu pracy matryca prezentuje się następująco:

Jestem zadowolona z postępów. Myślałam wprawdzie, że uda mi się zrobić więcej, ale nie najlepiej się czułam przez cały dzień, więc aż tak duże postępy i tak są dla mnie miłym zaskoczeniem. Jutro powinnam skończyć, bo im większe są białe elementy tym łatwiej i szybciej się nad nimi pracuje.

Szalik jesienny z Pavarotti

2011-10-28T18:47:00.001+02:00

Zaczęłam nawet w pewnym momencie dziergać z tej włóczki coś innego, ale sprułam wszystko, bo okazało się, że jedyne co do niej pasuje w moim umyśle to wzór liściasty i postać szlikowa. Kolory są takie jesienne i liściaste, że po prostu nie mogło być inaczej.

I tak się też stało - wczoraj zaczęłam dziergać. Oczywiście najpierw przejrzałam wszystko na Ravelry i przejrzałam 30 wzorów, zanim isę zdecydowałam, ale już chyba nie potrafię inaczej. Nadmiar wyboru i doskonała jakość wzorów na tym serwisie powoduje, że nie jestem sobie w stanie odpuścić powiedzmy po 5 stronach, jeśli mam do dyspozycji 10. Muszę zobaczyć każdy wzór, kilku przyjrzeć ise dokładniej, a czasem jeszcze pogrymasić przy plikach PDF (nienawidzę dziergać z opisów, jak nie ma schamaru graficznego, to zazwyczaj się nie zabieram za konkretny projekt)

Dzierganie w sumie zajęło mi to do tej pory około 1,5h
Druty : 6 mm (niestety nie mam grubszych)
Włóczka: Pavarotti - 3 motki (100g/100m)
Wzór: Watercress Leaves Pooling Stole

Warto kliknąć w powyższe zdjęcie, by zobaczyć maksimum detali.

Włóczka jest bardzo miękka i puchata, ma też nietypową strukturę - wyczesana przędza opleciona jest cienką połyskującą nicią. Robi się z niej bardzo przyjemnie jednak boję się, że podczas używania, szczególnie jeśli w grę wchodziłoby coś co się pociera lub naciąga (łokcie, pachy), to bardzo by się mechaciła i poszczególne "włosy" wysnuwałby się z niej przy najmniejszym zaczepieniu. Już podczas pracy widać taką tendencję, chociaż może pranie i blokowanie potrafi temu zaradzić. Niestety mieszane kolory i grubość nitki powodują, że ażur i liściasty wzór są słabo widoczne. Ciekawa jestem czy blokowanie pomoże także na to.
Macie jakieś doświadczenia z tą włóczką? Jak się u Was sprawdziła?

Plan na resztę piątkowego wieczoru - tradycyjnie już Spotkanie Robótkowe na Facebooku, dalsze dzierganie szalika oraz wycinanie linorytów. Mam nadzieję, że jutro w ciągu dnia uda mi się złapać trochę światła to wreszcie pochwalę się stanem obecnym pierwszej z matryc.

Jesienna chandra

2011-10-27T17:45:00.003+02:00

Nic specjalnego się nie stało. Brak wyraźnego powodu. A jednak smutek i beznadzieja dopadły mnie i nie chcą puścić.

Na dodatek jestem ciągle zapracowana, bo oprócz etatu nadrabiam pracę dyplomową i piszę magisterkę. A czasu jest tak mało, że nie wiem czy zdążę, co tylko dodatkowo mnie pogrąża, bo włożyłam w to już tak dużo energii... A że jeszcze istnieje taka szansa, że się uda, to nie mogę rzucić tego w kąt.

No i pogoda za oknem też nie pomaga...

Oglądam też ostatnio mnóstwo wspaniałych prac, podpatruję wielu niezwykłych twórców i ich świetne pomysły, i zamiast się tym radować i korzystać z inspiracji, czuję się przytłoczona. Wszyscy mają fajniejsze pomysły, lepsze prace i ich fotografie, piszą ciekawiej, więcej ludzi chce z nimi przebywać i rozmawiać. Nie czuję się wystarczająco dobra.
Wiem, że ilość komentarzy czy odsłon nie może być jakimkolwiek wyznacznikiem jakości, jednak nie potrafię na to nie patrzeć. Statystyki mówią mi przecież, że tu jesteście, jest Was nawet całkiem sporo, ale i tak mam wrażenie że mówię do ściany. I czasem zwyczajnie robi mi się przykro.

Pierwsze i najdroższe skarpetki w galaktyce :)

2011-10-26T21:13:00.002+02:00

Nareszcie nadszedł czas na pochwalenie się moim najnowszym projektem - pierwszy raz wydziergałam skarpetki. No i oczywiście jak na mnie przystało musiałam to zrobić po swojemu :)

Ale zacznę od włóczki - w związku z paląca potrzebą uzyskania kłębków na skarpetki natychmiast udałam się do pasmanterii i za dwa kłębki po 50 gram zapłaciłam 24 złote, a to i tak ze zniżką, bo powinno być 28. Żeby nie było wątpliwości, to nie jedwab, alpaka, angora ani inny wyjątkowo szlachetny materiał - ot ładna włoczka o fajnej strukturze - 50% akrylu i 50% wełny (Merino z Inter Foxu). Włóczka ma niezwykle przyjemny dla oka kolor mlecznej czekolady.

W związku z tym, że w mojej rodzinie nikt nie robił na drutach, więc nie jestem skażona wiedzą o tym, że oczywistą rzeczą jest robienie skarpetek od góry. Dla mnie nie jest. Uparłam się, że będą od dołu, postanowiłam w ogóle maksymalnie skomplikować sobie pracę - pierwszy raz zaczynałam robótkę od magic cast on, pierwszy raz w ogóle dziergam skarpetki, pierwszy raz stosowałam metodę magic loop, pierwszy raz robiłam dwa elementy jednocześnie z dwóch rożnych kłębków, pierwszy raz robiłam cokolwiek w rzędach skróconych no i na koniec zamiast zwykłego zamykania oczek stosowałam szyte zakończenie. I okazało się, że właściwie że żadna z tych technik nie jest trudna, nawet dla takiego amatora jak ja.

Zakochałam się w większości z tych technik, a szczególnie do gustu przypadło mi robienie dwóch elementów jednocześnie, no i oczywiście szyte zakończenie, które daje bardzo ładny guzełkowy brzeg.

Początki były niepozorne:

Bardzo pomocny był dla mnie wzór przetłumaczony przez Truscaveczkę - LovelYarns Toe-up Socks, korzystałam z tego posta podczas pracy. bardzo dokładnie trzymałam się wytycznych (wielka rzadkość u mnie) i bardzo mi się to opłaciło. Skarpetki wyszły niebiańsko wygodne, bardzo ładne, tylko niestety ze względu na grubość włóczki stopa wygląda w nich trochę topornie. Kolejne skarpetki muszę zrobić z cieńszej włóczki. Zrozumiałam też zachwyty koleżanek nad zrobionymi samodzielnie skarpetkami - mam kilkadziesiąt par, a jeśli chodzi o wygodę to porównywalne są może ze 3-4 najlepsze modele, z tych fabrycznych... Przy okazji postanowiłam, że na ślub wydziergam sobie sama jakieś piękne, ażurowe pończochy :)

No i jeszcze trochę zdjęć:

A tak w ogóle to skarpetki są próbą generalną przed podejściem do kolorowej skarpetkowej włóczki Wool Superwash od Alize (100% wełny + piękne efekty kolorystyczne w gratisie), którą kupiłam jakis czas temu w e-dziewiarce.

Żeby nie było tak pięknie i cukierkowo to muszę napisać, że nie obyło się bez problemów - po zakończeniu pięty okazało się, że skarpetki oszalały na podwójnym drucie, a ich ułożenie było tak niewygodne w pracy, że musiałam przełożyć je na dwa różne komplety okrągłych drutów i dorabiać ściągacz osobno dla każdej z nich.

Zdjęcia skarpetek z wkładką mięsną obiecuję jutro, bo dziś uciekło mi słońce. Niestety na płasko tracą wiele uroku.

Knitting loom, czyli...

2011-10-25T19:29:00.000+02:00

...czyli w wolnym tłumaczeniu warsztat dziewiarski. Najbardziej prosta i podstawowa forma maszyny dziewiarskiej.

Dość dawno temu odkryłam ten przedmiot oglądając filmiki na Youtube. No i wpadłam jak śliwka w kompot! Musiałam to mieć, wypróbować, sprawdzić. Nieco mój zapał nieco ostudziła cena - rozbudowany zestaw, który byłby na tyle opłacalny, by go sprowadzać z Anglii, to koszt około 50$.

Zaczęłam więc kombinować i stworzyłam swoją wersję - żeby oszczędzić i zobaczyć, czy w ogóle to jest coś dla mnie. No i mam! Tak to coś wygląda:

Okazało się jednak, że wiele rzeczy zrobiłam źle (za krótkie gwoździe, za duże główki) i warsztat jest niefunkcjonalny. Podjęłam jednak decyzję o zakupie knitting loom przez Amazon i na pewno napiszę osobnego posta na ten temat, jak już do mnie to dotrze.

Przy okazji szukam też osób, które byłyby być może chętne na wspólne zakupy, ale to oferta głownie dla osób z Wrocławia, bo późniejsze rozsyłanie przedmiotów po Polsce zjadłoby całą zaoszczędzoną kwotę.

Na koniec zostawiam Was z filmikami, które spowodowały moją miłość do knitting loom. Może i wam się to udzieli:

I jak? Co o tym myślicie?

Codzienne blogowanie - podsumowanie tygodniowe

2011-10-24T23:00:00.000+02:00

Od ponad tygodnia bloguję codziennie, no prawie codziennie.
Praktyka pokazała, że potrzebuje jednego dnia w tygodniu na to, żeby odpocząć, czasem też mają miejsce różne sytuacje losowe, które uniemożliwiają mi napisanie posta danego dnia. Postanowiłam więc wprowadzić pewien margines bezpieczeństwa.

Moje spostrzeżenia po tygodniu codziennego blogowania:

więcej czasu poświęcam na bloga
codziennie jestem w stanie bez problemu wygospodarować czas na napisanie posta
blogowanie staje się elementem codzienności
pomysłów na tematy blogowe mam jeszcze więcej niż wcześniej
moje posty są krótsze
tematy są powiązane se sobą, jeden post jest pretekstem do następnego
na blogu pojawia się trochę więcej prywaty (mam nadzieję, że Wam to nie przeszkadza)
przeciętny dzienny ruch na blogu zwiększył się dwukrotnie odkąd piszę codziennie
częściej odwiedzam własnego bloga, więc częściej widzę i czytam Wasze aktualizacje
wciąż nie mam czas napisać czegoś więcej na niektóre tematy (praca magisterska, malarstwo, Etsy)
mam czas na wszystko inne, co robiłam do tej pory
nie rezygnuję z różnych zajęc, jestem po prostu lepiej zorganizowana, czas nie przecieka mi przez palce
więcej tworzę, bo przecież muszę mieć co Wam pokazać każdego dnia
mam szaloną wenę i chęć do pracy, codzienne blogowanie działa bardzo motywująco
nie odczuwam spadku nastroju spowodowanego jesienną pogodą za oknem, bo jestem ciągle zajęta

Myślę, że codzienne blogowanie to strasznie fajna sprawa. Dodatkowym motywatorem jest dla mnie tabliczka, którą umieściłam w bocznej szpalcie - przypomina mi jak wiele dni już minęło odkąd zaczęłam.

Gdyby ktoś chciał podjąć wyzwanie i umieścić na swojej stronie podobny licznik codziennego blogowania wystarczy skorzystać z powyższego linka, a na stronie wybrać tylko datę początkową i wkleić odpowiedni kod na swojego bloga. Mój Mężczyzna bardzo się postarał, by ładnie to wszystko wyglądało, więc byłoby nam bardzo miło. gdyby ktoś jeszcze z tego skorzystał. W wypadku jakichkolwiek problemów służę radą i pomocą, wystarczy skorzystać z opcji komentarzy pod postem :)

PS.
Dziś nie będzie zdjęć robótek, bo wczoraj zrobiony moebius z włóczki Pavarotti już poszedł do prucia (zanim zrobiłam mu zdjęcie już go nie było) i póki co zastanawiam się co wydziergać z tych kłębków. Pomysły mam 3 - dwa wdzianka z niedawno kupionej książki (dostępne także na Ravelry) oraz szal we wzór liściasty (też z Ravelry), który świetnie pasuje do kolorów kłębków.

A dziś niestety cały dzień wycinałam linoryt dyplomowy i na dzierganie czasu już nie wystarczyło. Postaram się to nadrobić jutro :)

Zakupowe szaleństwo

2011-10-22T12:08:00.000+02:00

Zgodnie z obietnicą pokazuję co wczoraj kupiłam :) Cieszcie się ze mną.

Zaczęło się od koniecznej wizyty w Opolu, a po drodze do tymczasowej siedziby mojego instytutu był taki sklep... Zajrzałam bo był napis, że końcówki poprodukcyjne materiałów, a okazało się, że w środku było coś znacznie ciekawszego - kącik z kłębkami, a część z nich przeceniona - motki 100g kosztowały 9 zł, a za motki 50g - 4,5 zł. No to zakupiłam sobie kilka - 7 sztuk konkretnie. 3 kłębki włóczki Pavarotti, jeden fantazyjny kłębek o dziwnej nazwie Pufiko i 3 motki dość grubego moheru. Razem wyszło mniej niż 50 złotych, ale w ostatniej chwili przypomniałam sobie, że koniecznie potrzebuję markerów. Pani w sklepie ich nie miała, ale za to na widoku leżały jakieś drobne elementy do firan, które nadały się idealnie :) No i niestety 50 zł zostało przekroczone... Z potrójnych kłębków zrobię 2 nieskończone szale (więcej na ten temat napisze może po weekendzie), a pojedynczy będzie na szal, spróbuję go przerobić tak jak wlóczkę pomponową, ciekawa jestem jaki będzie rezultat.

Oto moja opolska zdobycz:

A jak wróciłam do Wrocławia, to po drodze weszłam do sklepu z butami rozejrzeć się za czymś na zimę. No i kupiłam śliczne, babskie i fioletowe buty trekimgowe! Trochę się nad nimi zastanawiałam, bo nie były tanie, ale Mój Mężczyzna mnie przekonał i oto mam godnych następców mojej ukochanej La Sportivy, która poddała się wiosną, po 8 latach współpracy. Ciekawa jestem ile te wytrzymają... Kolor butów jest taki jak na drugim zdjęciu.

A co Wy sobie ostatnio kupiłyście fajnego?

Kolejne projekty magisterskie

2011-10-21T19:36:00.001+02:00

To już 6. dzień kiedy staram się blogować codziennie. Jestem zadowolona z efektów eksperymentu - rzeczywiście im więcej piszę, tym więcej mam pomysłów, łatwiej też mi znaleźć czas na kolejne posty. Taka rutyna się przydaje... Trzymajcie za mnie kciuki, żebym wytrwała jak najdłużej!

Byłam dziś w Opolu skonsultować ostatnie projekty, po całym dniu właśnie wróciłam do domu i tylko chcę się Wam pochwalić, że mój dyplom jest już kompletny- 5 pomysłów na grafiki zostało zaakceptowanych, teraz pozostaje mi tylko je wyciąć, odbić i oprawić. Zobaczcie projekty, a ja uciekam na dzisiejsze spotkanie robótkowe online, na które oczywiście zapraszam wszystkich chętnych.

Jutro postaram się napisać o moich dzisiejszych zakupach, bo mam się czym pochwalić :)
A teraz uciekam relaksować się przy drutach.

Ksiazki urodzinowe - Własna Firma, Getting Things Done oraz Swetry i wdzianka na drutach

2011-10-20T18:31:00.001+02:00

W firmie mamy taki zwyczaj, że osoba obchodząca urodziny w ramach prezentu otrzymuje bon na 50 złotych do wykorzystania w Empiku, a że urodziny miałam niedawno, to i bon się przytrafił :)

Przy okazji pobytu w centrum metropolii wykorzystałam go i oto co przytaszczyłam do domu:

Każdą z tych książek mogę polecić z czystym sercem. Przyznać muszę, że zakupy zajęły mi sporo czasu i niestety sporo także kosztowały (rachunek na 125 zł, trochę ostudził mój zapal, całe szczęście, że miałam bon...). Ale nie żałuję ani złotówki.

"Własna firma" to skarb dla kogoś kto tak jak ja rozważa własną działalność i trochę się przy tym miota - wszystkie najważniejsze aspekty planowania, prowadzenia, finansowania i rozwoju firmy są przedstawione w sposób prosty i wyczerpujący. Co więcej książka pisana jest przez polskich autorów, więc dotyczy rodzimych realiów a nie amerykańskich, co przy takiej publikacji jest nieocenioną pomocą. I naprawdę nie jest nudna i trudna w odbiorze - czytało mi się ją bardzo przyjemnie i naprawdę szybko, co wielce mnie zaskoczyło, bo po takiej lekturze rzadko spodziewam się przystępnego języka i miłego czasu spędzonego z książką

"Getting Things Done" wbrew angielskiemu tytułowi jest po polsku. Podtytuł mówi wszystko o zawartości i naprawdę nie kłamie - to przewodnik i poradnik w jednym, dzięki temu sztuka bezstresowej efektywności stanie się twoją domeną. Książka która przewraca życie do góry nogami, jest w tym wyjątkowo skuteczna i potem jest już tylko lepiej. Jeśli się zastanawiacie jak to jest, że niektórzy wiecznie są ze wszystkim spóźnieni, a inni mają czas na wszystko, a nawet więcej, to odpowiedź znajdziecie właśnie tam. Kiedyś pożyczyłam tę książkę od kolegi z pracy, niestety musiałam ją po jakimś czasie zwrócić, ale obiecałam sobie, że kiedyś będę miała własną.

No i na koniec coś robótkowo-drutowego - "Swetry i wdzianka na drutach". Wcale nie miałam w planach nic z tej kategorii (w ogóle wybrałam się po "coś do czytania", bo nie pamiętam, kiedy ostatnio sobie taką książkę kupiłam, tzn. jakąś beletrystykę, ale jak widać i tym razem się nie udało, bo wyszłam znów z samymi książkami pełnymi wiedzy...), ale książka pozytywnie mnie zaskoczyła - 24 projekty, naprawdę bardzo fajne, różnorodne, z polskimi opisami, proste, a na dodatek robione na okrągło :) Nie mogłam jej tam zostawić. Postaram się powoli realizować projekty z tej książki, ciekawa jestem czy uda mi się je znaleźć w oryginale (po angielsku) na Ravelry...

Jak dziergać z włóczki z pomponami?

2011-10-19T18:11:00.006+02:00

Przedwczoraj pokazywałam szalik wydziergany z włóczki bąbelkowej - takiej z puszystymi, mięciutkimi pomponami oddzielonymi od siebie kawałkiem sznurka.

Przyznaję, że zanim zaczęłam pracę nad nim to miałam sporo problemów z tym, żeby odkryć jak się za to zabrać. Dzięki pomocy z Facebooka okazało się to całkiem łatwe - przed godzinami zastanawiania się i kombinacji uchroniły mnie dwa filmiki. Wrzucam je poniżej dla siebie ku pamięci, a dla Was jako inspirację i instrukcję postępowania z tą fantazyjną włóczką.

Tutaj rozpoczęcie i luźniejsza wersja ściegu:

Bardzo ciepła i ścisła, podwójna wersja ściegu:

Ręczne przerabianie włóczki bąbelkowej:

Popularne włóczki tego typu to:

Mirabella Scraf Knit, którą wykorzystałam w mięciutkim szaliku z poprzedniego posta
Mulberry firmy ArtYarn
Cocon firmy Rozetti
Celebi Koza
Winter
Teddy
Pompon firmy Rico Design
Pomp a Doodle formy Red Hart