Jak wycenić rękodzieło

Jak zachować tę chwiejną równowagę pomiędzy opłacalnością dla twórcy a możliwościami sprzedaży? Jak wycenić rękodzieło?

Kurs decoupage krok po kroku

Kurs obrazkowy techniki decoupage dla początkujących - jeśli nie wiesz od czego zacząć, to jest post właśnie dla Ciebie. Przejrzysty tutorial krok po kroku pozwoli ci ozdobić dowolny przedmiot techniką decoupage.

Dyplom magisterski - Urban terror

Oto moja praca dyplomowa. Cykl 5 linorytów o wymiarach 50x70 cm dotyczących tematyki urbanizacji oraz anatomii miasta, a także tego co zostaje, gdy w sztucznym krajobrazie zabraknie ludzi. Mroczne i kontrastowe grafiki wykonane tradycyjnie, przy użyciu prasy drukarskiej.

Co zrobić z resztek włóczki? Pomysł 1

Pierwszy post z cyklu pozwalającego pozbyć się resztek włóczki i pojedynczych kłębków. Subiektywna lista najlepszych wzorów, które wymagają niewiele surowca.

100 dni codziennego blogowania

Moje obserwacje po 100 dniach codziennej edycji bloga. Wszystko co się udało, co nie wyszło, no i oczywiście o tym co mnie zaskoczyło...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

sobota, 5 listopada 2011

Spotkanie robotkowe w realu

Jak zawsze było super!
Oczywiście moja lista zakupowo-włóczkowa oraz lista wymarzonych projektów wydłużyły się dramatycznie w ciągu tych kilku godzin, ale to nic nowego w sumie. Zawsze tak mam jak się namacam i naoglądam różnych cudów kłębkowych... Ale za to przy pogaduszkach życiowo-drutowych przybyło sporo mojej Haruni dla babuni.

Odebrałam obiecane pomponiki od Scriptorii, więc mam co robić w przerwach pomiędzy wycinaniem linorytów.



Przy okazji pochwalę się też, że prawie skończyłam pierwszy linoryt dyplomowy. Drugiego jest około 20%, a trzeciego nie ma jeszcze wcale. Na 19. listopada 2011 muszą być gotowe i odbite, bo wtedy mam dopuszczenie. Ale czasu mam jeszcze sporo, więc powinno się udać.

Dziś ekspresowo, bo po blogowym poranku i spotkaniu drutowym czeka mnie jeszcze codzienna porcja wycinania i nie ma zmiłuj. Przyjemności już były, więc czas wrócić do obowiązków.

I na koniec jeszcze informacja o fajnym candy - do zgarnięcia u Biety mój wymarzony Summit

piątek, 4 listopada 2011

Włóczkowy zakupoholizm

No i znów kupiłam sobie kłębki, ale tym razem się wycwaniłam i poszperałam na Alledrogo :) No i za 23 złote ( z wysyłką!) biegną do mnie takie kłębki:




Na próbki będą akurat, a może się okaże, że wśród nich będzie niespodziewanie coś naprawdę interesującego.W ogóle strasznie się ostatnio rozinwestowałam w kwestii robótkowej, a na dodatek przede mną jeszcze dwa ważne zakupy: knitting loom i drugi zestaw drutów HiyaHiya, tym razem ten grubszy. Heh, trzeba byłoby trochę przystopować, bo zbankrutuję...

Poza tym wciąż jestem chora, wczoraj nie było na blogu posta dlatego, że najzwyczajniej w świecie nafaszerowana lekami przeciwgrypowymi zasnęłam po pracy, przespałam cały dzień i obudziłam się dopiero rano. Pobyt w Opolu u promotorki w dniu dzisiejszym niestety nie przyczynił się do poprawy mojego stanu zdrowia...

A teraz uciekam na spotkanie robótkowe online (na Facebooku) wycinać linoryty i już nie mogę się doczekać jutrzejszego spotkania drutowego na żywo.

środa, 2 listopada 2011

Nic ciekawego

Czapkę liściastą skończyłam w poniedziałek wieczorem. Mam więc komplet.

Po powrocie od babci wiem też, że czeka Was candy - nowym właścicielem czapki i szalika z Pavarotti zostanie ktoś z czytelników, ale to dopiero pod koniec tygodnia, bo muszę złapać trochę światła i porobić zdjęcia prezentów, przygotować grafikę konkursową itp. Ale już możecie trzymać rękę na pulsie.

Tak w ogóle to przeziębiłam się na cmentarzu wczoraj. Było ciepło, ale wiało i chyba się rozłożę.

No i na koniec ogłaszam nabór na zakupy włóczkowe w tym sklepie - mnie interesuje właściwie tylko tęczowa wełna (na samym dole), ale jak zobaczyłam, że kłębek kosztuje 3 euro a wysyłka prawie 7 to zwątpiłam i chętnie znajdę kogoś kto chciałby się podzielić kosztami. Kłębek tej tęczowej będzie kosztował około 15 złotych przy zakupie 15 sztuk, a sama nie jestem w stanie tyle teraz zainwestować, bo przygotowuję się w tym miesiącu do innego dużego zakupu robótkowego. Pojedynczy to koszt około 45 złotych, więc... Kto z Wrocławia i okolic ma ochotę na takie tęczowe albo cieniowane cudo?
Czekam na zgłoszenia w komentarzach. 

poniedziałek, 31 października 2011

Zaległe fotki i początki liściastej czapki

Dziś nie szłam do pracy, więc udało mi się złapać chwilkę ze słońcem. Efektem są zaległe fotki.

A wiec po kolei - najpierw pomponikowy szal:

Następnie skarpetki z mięsną wkładką :) Oczywiście złośliwość przedmiotów martwych musiała dać o sobie znać - mam 3 źle przerobione oczka w całym projekcie - i co? - i oczywiście właśnie to miejsce znalazło się na pierwszym planie, bo wzięłam do fotki niewłaściwą skarpetkę! No to pooglądacie sobie prawdziwą ręczną robotę z pomyłką :) 

A ta dziurka przy pięcie to mój błąd - przerobiłam rzędy nie tak jak trzeba, źle zrozumiałam instrukcję i oto jest wywietrznik :) Ale we wszystkich czterech miejscach łączenia pięty jest taki sam, więc głupi się nie domyśli, a mądry pomyśli że tak ma być :-)

No i na koniec Pavarotti:
Szalik już gotowy, zostało tylko nitki pochować, poszły na niego dwa motki, a uzyskane wymiary to to koło 20 cm szerokości i 180 cm długości (przed blokowaniem). "Zostatny" kłebek przerabiam właśnie na czapkę  z liściastym wzorem z Ravelry. 
Jakby ktoś miał ochotę na podobny komplet to klik tu po szalik oraz klik tu po czapkę i proszę sobie wydziergać. Wzory opatrzone są tak czytelnymi schematami, że znajomość języka angielskiego nie jest potrzebna.
Komplet z Pavarotti miał pójść do mojego sklepiku rękodzielniczego na Etsy, ale włóczka jest zbyt ryzykowna na sprzedaż (kłaczki/mechacenie/wysnucie przędzy), więc zostanie nim obdarowany ktoś z moich bliskich, jeśli wyrazi taką chęć lub ktoś z czytelników bloga jeśli nie znajdę chętnych w realu (rozdałabym Wam od razu, ale nienawidzę stać w kolejce na poczcie i staram się tego unikać jak ognia). 

Ok. Obiecane fotki. Kolory włóczki dokładnie takie jak na pierwszym zdjęciu.


Wzór szalika jeszcze przed blokowaniem. Kolory trochę przekłamane (fotka z wwczoraj wieczorem).


niedziela, 30 października 2011

Jesteście super! Dzięki!

Życzę Wam miłej niedzieli.


Bez Was to miejsce nie miałoby sensu. Naprawdę. Pamiętajcie o tym!

sobota, 29 października 2011

Post dwuczęściciowy - stan prac rano i wieczorem

Dziś będę wycinać linoryt (lub linoryty, jeśli stracę cierpliwość do dłubaniny, która mi została przy jednym z nich). Stan na tę chwilę:
  • linoryt 1 - około 60%
  • linoryt 2 - 0 %
Linoryt 1 prezentuje się następująco - dla niewprawnego oka położone są na nim elementy wzoru, który pozostaje do wycięcia (w tle Centrum Sterowania Wszechświatem należące do Mojego Mężczyzny)
Wieczorem w tym miejscu pojawi się uzupełnienie z aktualnym zdjęciem, żeby można było zobaczyć jak wiele pracy można wykonać w ciągu jednego dnia. Przyznaję - dzisiejszy post jest bardziej dla mnie niż dla Was, bo potrzebuje motywacyjnego kopa, by pracować zawzięcie nad dyplomem.

Po całym dniu pracy matryca prezentuje się następująco:

Jestem zadowolona z postępów. Myślałam wprawdzie, że uda mi się zrobić więcej, ale nie najlepiej się czułam przez cały dzień, więc aż tak duże postępy i tak są dla mnie miłym zaskoczeniem. Jutro powinnam skończyć, bo im większe są białe elementy tym łatwiej i szybciej się nad nimi pracuje.

piątek, 28 października 2011

Szalik jesienny z Pavarotti

Zaczęłam nawet w pewnym momencie dziergać z tej włóczki coś innego, ale sprułam wszystko, bo okazało się, że jedyne co do niej pasuje w moim umyśle to wzór liściasty i postać szlikowa. Kolory są takie jesienne i liściaste, że po prostu nie mogło być inaczej.




I tak się też stało - wczoraj zaczęłam dziergać. Oczywiście najpierw przejrzałam wszystko na Ravelry i przejrzałam 30 wzorów, zanim isę zdecydowałam, ale już chyba nie potrafię inaczej. Nadmiar wyboru i doskonała jakość wzorów na tym serwisie powoduje, że nie jestem sobie w stanie odpuścić powiedzmy po 5 stronach, jeśli mam do dyspozycji 10. Muszę zobaczyć każdy wzór, kilku przyjrzeć ise dokładniej, a czasem jeszcze pogrymasić przy plikach PDF (nienawidzę dziergać z opisów, jak nie ma schamaru graficznego, to zazwyczaj się nie zabieram za konkretny projekt)


Dzierganie w sumie zajęło mi to do tej pory około 1,5h
Druty : 6 mm (niestety nie mam grubszych)
Włóczka: Pavarotti - 3 motki (100g/100m)
Wzór: Watercress Leaves Pooling Stole


Warto kliknąć w powyższe zdjęcie, by zobaczyć maksimum detali.

Włóczka jest bardzo miękka i puchata, ma też nietypową strukturę - wyczesana przędza opleciona jest cienką połyskującą nicią. Robi się z niej bardzo przyjemnie jednak boję się, że podczas używania, szczególnie jeśli w grę wchodziłoby coś co się pociera lub naciąga (łokcie, pachy), to bardzo by się mechaciła i poszczególne "włosy" wysnuwałby się z niej przy najmniejszym zaczepieniu. Już podczas pracy widać taką tendencję, chociaż może pranie i blokowanie potrafi temu zaradzić. Niestety mieszane kolory i grubość nitki powodują, że ażur i liściasty wzór są słabo widoczne. Ciekawa jestem czy blokowanie pomoże także na to.
Macie jakieś doświadczenia z tą włóczką? Jak się u Was sprawdziła?

Plan na resztę piątkowego wieczoru - tradycyjnie już Spotkanie Robótkowe na Facebooku, dalsze dzierganie szalika oraz wycinanie linorytów. Mam nadzieję, że jutro w ciągu dnia uda mi się złapać trochę światła to wreszcie pochwalę się stanem obecnym pierwszej z matryc.

czwartek, 27 października 2011

Jesienna chandra

Nic specjalnego się nie stało. Brak wyraźnego powodu. A jednak smutek i beznadzieja dopadły mnie i nie chcą puścić.

 

Na dodatek jestem ciągle zapracowana, bo oprócz etatu nadrabiam pracę dyplomową i piszę magisterkę. A czasu jest tak mało, że nie wiem czy zdążę, co tylko dodatkowo mnie pogrąża, bo włożyłam w to już tak dużo energii... A że jeszcze istnieje taka szansa, że się uda, to nie mogę rzucić tego w kąt.

No i pogoda za oknem też nie pomaga...

Oglądam też ostatnio mnóstwo wspaniałych prac, podpatruję wielu niezwykłych twórców i ich świetne pomysły, i zamiast się tym radować i korzystać z inspiracji, czuję się przytłoczona. Wszyscy mają fajniejsze pomysły, lepsze prace i ich fotografie, piszą ciekawiej, więcej ludzi chce z nimi przebywać i rozmawiać. Nie czuję się wystarczająco dobra.
Wiem, że ilość komentarzy czy odsłon nie może być jakimkolwiek wyznacznikiem jakości, jednak nie potrafię na to nie patrzeć. Statystyki mówią mi przecież, że tu jesteście, jest Was nawet całkiem sporo, ale i tak mam wrażenie że mówię do ściany. I czasem zwyczajnie robi mi się przykro.

środa, 26 października 2011

Pierwsze i najdroższe skarpetki w galaktyce :)

Nareszcie nadszedł czas na pochwalenie się moim najnowszym projektem - pierwszy raz wydziergałam skarpetki. No i oczywiście jak na mnie przystało musiałam to zrobić po swojemu :)


Ale zacznę od włóczki - w związku z paląca potrzebą uzyskania kłębków na skarpetki natychmiast udałam się do pasmanterii i za dwa kłębki po 50 gram zapłaciłam 24 złote, a to i tak ze zniżką, bo powinno być 28. Żeby nie było wątpliwości, to nie jedwab, alpaka, angora ani inny wyjątkowo szlachetny materiał - ot ładna włoczka o fajnej strukturze - 50% akrylu i 50% wełny (Merino z Inter Foxu). Włóczka ma niezwykle przyjemny dla oka kolor mlecznej czekolady. 


W związku z tym, że w mojej rodzinie nikt nie robił na drutach, więc nie jestem skażona wiedzą o tym, że oczywistą rzeczą jest robienie skarpetek od góry. Dla mnie nie jest. Uparłam się, że będą od dołu, postanowiłam w ogóle maksymalnie skomplikować sobie pracę - pierwszy raz zaczynałam robótkę od magic cast on, pierwszy raz w ogóle dziergam skarpetki, pierwszy raz stosowałam metodę magic loop, pierwszy raz robiłam dwa elementy jednocześnie z dwóch rożnych kłębków, pierwszy raz robiłam cokolwiek w rzędach skróconych no i na koniec zamiast zwykłego zamykania oczek stosowałam szyte zakończenie. I okazało się, że właściwie że żadna z tych technik nie jest trudna, nawet dla takiego amatora jak ja.

Zakochałam się w większości z tych technik, a szczególnie do gustu przypadło mi robienie dwóch elementów jednocześnie, no i oczywiście szyte zakończenie, które daje bardzo ładny guzełkowy brzeg.

Początki były niepozorne:


Bardzo pomocny był dla mnie wzór przetłumaczony przez Truscaveczkę - LovelYarns Toe-up Socks, korzystałam z tego posta podczas pracy. bardzo dokładnie trzymałam się wytycznych (wielka rzadkość u mnie) i bardzo mi się to opłaciło. Skarpetki wyszły niebiańsko wygodne, bardzo ładne, tylko niestety ze względu na grubość włóczki stopa wygląda w nich trochę topornie. Kolejne skarpetki muszę zrobić z cieńszej włóczki. Zrozumiałam też zachwyty koleżanek nad zrobionymi samodzielnie skarpetkami - mam kilkadziesiąt par, a jeśli chodzi o wygodę to porównywalne są może ze 3-4 najlepsze modele, z tych fabrycznych... Przy okazji postanowiłam, że na ślub wydziergam sobie sama jakieś piękne, ażurowe pończochy :)

No i jeszcze trochę zdjęć:




A tak w ogóle to skarpetki są próbą generalną przed podejściem do kolorowej skarpetkowej włóczki Wool Superwash od Alize (100% wełny + piękne efekty kolorystyczne w gratisie), którą kupiłam jakis czas temu w e-dziewiarce.

Żeby nie było tak pięknie i cukierkowo to muszę napisać, że nie obyło się bez problemów - po zakończeniu pięty okazało się, że skarpetki oszalały na podwójnym drucie, a ich ułożenie było tak niewygodne w pracy, że musiałam przełożyć je na dwa różne komplety okrągłych drutów i dorabiać ściągacz osobno dla każdej z nich.

Zdjęcia skarpetek z wkładką mięsną obiecuję jutro, bo dziś uciekło mi słońce. Niestety na płasko tracą wiele uroku.

wtorek, 25 października 2011

Knitting loom, czyli...

...czyli w wolnym tłumaczeniu warsztat dziewiarski. Najbardziej prosta i podstawowa forma maszyny dziewiarskiej.

Dość dawno temu odkryłam ten przedmiot oglądając filmiki na Youtube. No i wpadłam jak śliwka w kompot! Musiałam to mieć, wypróbować, sprawdzić. Nieco mój zapał nieco ostudziła cena - rozbudowany zestaw, który byłby na tyle opłacalny, by go sprowadzać z Anglii, to koszt około 50$.

Zaczęłam więc kombinować i stworzyłam swoją wersję - żeby oszczędzić i zobaczyć, czy w ogóle to jest coś dla mnie. No i mam! Tak to coś wygląda:


 

Okazało się jednak, że wiele rzeczy zrobiłam źle (za krótkie gwoździe, za duże główki) i warsztat jest niefunkcjonalny. Podjęłam jednak decyzję o zakupie knitting loom przez Amazon i na pewno napiszę osobnego posta na ten temat, jak już do mnie to dotrze.

Przy okazji szukam też osób, które byłyby być może chętne na wspólne zakupy, ale to oferta głownie dla osób z Wrocławia, bo późniejsze rozsyłanie przedmiotów po Polsce zjadłoby całą zaoszczędzoną kwotę.

Na koniec zostawiam Was z filmikami, które spowodowały moją miłość do knitting loom. Może i wam się to udzieli:




I jak? Co o tym myślicie?